اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٤٢ - آشوبى نطنزى
نسخه به شماره ٥١٨٤ در کتابخانه مجلس شورای ملّی موجود است.[١]
میرزا ابوتراب بروجردی
میرزا ابوتراب بروجردی، عالم فاضل، فقیه زاهد، در محلّه شمس آباد اصفهان ساکن بوده، و در مسجد آن جا امامت می نموده، در شب یک شنبه ١٥ شوّال ١٣٢٨ق وفات یافته، و در تخت فولاد بیرون بقعه مادر شاه زاده مدفون شده است.[٢]
ملاّابوتراب زفره ای
ملاّابوتراب زفره ای فرزند ملاّ علی عرب، عالم فاضل در اصفهان نزد شیخ مرتضی ریزی آقاشیخ محمّدتقی آقانجفی، آقا میرزا محمّدهاشم چهارسوقی و دیگران تحصیل کرد، و در قریه بَرزان در حومه اصفهان ساکن شد، و سرانجام در سال ١٣٣٤ق وفات یافت، و در تکیه ریزی در تخت فولاد مدفون شد.[٣]
ابوتراب اصفهانی
میرزا ابوتراب اصفهانی فرزند میرزا محمّدعلی (یا میرزا محمّدطاهر) (میرزا محمّدعلی و میرزا محمّدطاهر برادر می باشند)، از شعرای قرن دوازدهم هجری. در اوائل «غبار» تخلّص می نمود، بعدا تخلّص خویش را تراب قرار داد. در زمان صفویّه به هند مسافرت نمود، و در سال ١١٣٤ در آن جا کشته شد. پدرانش در دفترخانه سلاطین صفویّه، منشی بوده اند.
از اشعار او است:
طفل بد خوی سرشک من نمی گیرد قرار خواب و آسایش مگر در دامن محشر کند[٤]
[١] فهرست کتابخانه مجلس، ج١٦، ص٢.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٤٢؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٩٣ نقباءالبشر، ج١٤٧٠٤.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٠٩؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٢٤.
[٤] خزانه عامره، ص١٧٢؛ الذّریعه، ج٩، ص١٦٩.