اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٤٣ - آشوبى نطنزى
شیخ ابوتراب زاهدی
شیخ ابوتراب بن شیخ علی محمّد زاهدی، عالم فاضل، از سلسله مشایخ بیدآباد بود، در ٢٩ ذی القعده ١٣٦٣ق وفات یافت، و در تکیه بروجردی در تخت فولاد مدفون شد.[١]
دکتر ابوتراب نفیسی
دکتر ابوتراب بن عبدالمهدی نفیسی طبیب حاذق و استاد ماهر متدیّن: در سال ١٢٩٣ خورشیدی (١٣٣٣ قمری) در پوده از دهات سمیرم اصفهان متولّد گردیده، و در مولد خود و اصفهان و تهران، تحصیلات دوره ابتدایی و متوسّطه و دانشکده پزشکی را به پایان رسانید، سپس به خدمت دولت وارد گردید، مراحل مختلف را پیمود، از دانشیاری و استادی و ریاست بیمارستان و ریاست پزشکی و غیره.
سفری به آمریکا نمود، و در آن جا یک دوره بیماری های قلب را مطالعه کرد، و در آن تخصّص یافت. فعلاً از پزشکان معروف اصفهان و به حسن معالجه و حذاقت مشهور و ضمنا طبّ قدیم را نیز خوانده، و در آن فن نیز استاد است.
کتاب های زیر از او است: ١. ترجمه من لایحضره الطّبیب تألیف محمّد بن زکریّای رازی ٢. ترجمه برء السّاعه تألیف محمّد بن زکریّای رازی ٣. درسی از قرآن ٤. نشانه شناسی اعصاب ٥. نشانه شناسی دستگاه تنفّس و گردش خون، دو جلد ٦. نشانه شناسی سینه و تعبیر علائم آن، چهار جلد.[٢]
سیّدابوتراب موسوی
سیّدابوتراب بن محمّد موسوی اصفهانی، از فضلای اصفهان در قرن سیزدهم هجری است. وی کتاب الاصول الاربع مائه را در جواب پرسش شیخ محسن بن محمّد رفیع رشتی اصفهانی تألیف نموده که در مجموعه های ٢٠٦٥ و ٢٠٦٨ در کتابخانه آیت اللّه العظمی
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٥٢؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٨٥؛ بیان المفاخر، ج٢٣٣٢.
[٢] مؤلّفین کتب چاپی، ج١، ص١٢٦؛ نبض حیات؛ اطّلاعات نویسنده.