اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٤٦ - آشوبى نطنزى
«گفت علمی به سال تاریخش: «قدوه شاعران ایران کو»
دیوان اشعار او بالغ بر دو هزار بیت بوده است.[١]
ابوتراب هدایی بختیاری
حاج میرزا ابوتراب همدانی شاعر ادیب، اصلاً از اهالی بختیاری و از ایل معروف به قائد است. در سال ١٣١٣ قمری در شهرستان اراک متولّد گردید، و تحصیلات قدیمه خویش را در نزد اساتید آن سامان به پایان رسانید. اغلب اشعار و مقالات دینی و اجتماعی او در روزنامه آیین اسلام و نشریّه های انجمن تبلیغات اسلامی چاپ می شد. جزوه ای از اشعارش به نام بهاریه به طبع رسیده است.[٢]
میرزا ابوتراب هرندی
میرزا ابوتراب هرندی، از سلسله نحوی های هرند، عالم فاضل، در اصفهان ساکن و در شعبان ١٣٢١ق وفات یافت، و در ضمن تکیه سر قبر آقا در اصفهان مدفون شد.[٣]
سیّدابوجعفر خادم الشّریعه
آقا سیّدابوجعفر خادم الشّریعه فرزند علاّمه رجالی سیّدصدرالدّین محمّد موسوی عاملی، عالم فاضل متّقی. مادرش دختر شیخ جعفر کاشف الغطاء بوده است. در حدود سال ١٢٤٥ق متولّد شد، و نزد علمای اصفهان و نجف ازجمله پدر بزرگوار خود و حاج سیّداسداللّه بیدآبادی تلمّذ نمود، و به دامادی مرحوم بیدآبادی مفتخر گردید، برخی از رسائل فقهی و اصولی خود را به نظر ایشان رسانید، و سیّد بیدآبادی پشت آن تقریظ نگاشت، و از فضل و علم و بزرگواری مؤلّف آن، مدح و ثنا گفته است. ایشان از علماء معروف اصفهان و ساکن محلّه چهارسوق درب شیخ از متفرّعات محلّه بیدآباد بوده است. سرانجام در ١٤
[١] تذکره میخانه، ص٤١٣؛ تذکره نصرآبادی، ج٢، ص٧١٥؛ الذّریعه، ج٩، ص٣٧، مشاهیر کاشان، ص١١٥.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٥٣٢.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٤٢.