اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٣١ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
بسیاری به مناطق مختلف کشور داشته اند. یکی از فرزندان او در جبهه های نبرد به شهادت رسیده است.[١]
میرزا اسداللّه خان وزیر
میرزا اسداللّه خان وزیر فرزند میرزا فتح اللّه خان بن محمّدعلیّ بن رضا قلی بن محب علیّ بن فتحعلی خان اعتمادالدّوله، از مستوفیان و کارگزاران عهد ناصری است. نسب او به فتحعلی خان اعتمادالدّوله، وزیر شاه سلطان حسین صفوی می رسد. میرزا اسداللّه خان در حدود سال ١٢٦٣ق در اصفهان متولّد [شد]، و در این شهر به تحصیل پرداخت، و به مستوفی گری و وزارت ظلّ السّلطان حاکم اصفهان نائل شد. وی از مردان باکفایت و امین در شغل خود، و حاذق و ماهر بوده، و به حسن خلق و سیرت پسندیده شهرت داشت. در سال ١٣٣٦ق وفات یافت، و در تخت فولاد مدفون گردید.[٢]
اسداللّه ایروانی جرقویه ای
اسداللّه ایروانی فرزند غلام حسین محمّدآبادی جرقویه ای، شاعر و نویسنده معاصر. وی دارای دیوان اشعار است که به چاپ نرسیده است. نمونه اشعارش:
دوش که خورشید از این زبرجد الوان رخ پس کهسار بر نهفت ز کیهان
ظلمت شب روشنی نهفت به پهلو همچو بتی در کنار زنگی قطران
هر دو بصر تار شد از آن شب تاریک دل به بدن شد به آه و غصّه و افغان[٣]
اسداللّه باطنی
اسداللّه باطنی، فرزند قاسم متخلّص به «باطنی» شاعر ادیب در سال ١٢٨٤ خورشیدی در اصفهان متولّد گردید. به شغل لباس فروشی، روزگار می گذراند، و کم شعر می گوید؛ از آن
[١] نقل از یادداشت های آقای رحیم قاسمی.
[٢] تاریخ نایین، ج٤، ص٣٥؛ شرح حال رجال ایران، ج٦، ص٣٦؛ القاب رجال دوره قاجاریه، ص٢١٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص١٠١٧.
[٣] گرکویه، ص٣٨٨.