اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٤٧ - آشوبى نطنزى
خارم و با گلشنم همسایگی است آن چه رنجم می دهد بی مایگی است
دور از این دنیای پرنقش و نگار با نگار دیگری دارم قرار[١]
محمّدابراهیم مقتول اصفهانی
ابراهیم بیک اصفهانی متخلّص به «مقتول» شاعر ادیب، اصلاً از اصفهان بوده؛ ولی در جهان آباد هند متولّد شده است، و فنون شعر و ادب را از غلام همدانی مصحفی آموخته است.[٢]
سیّدابراهیم مقدّس
سیّدابراهیم حسینی سبزواری ساوجی معروف به «مقدّس»، عالم زاهد متّقی، از اهالی ساوه بود، و پدرانش از سادات مختاری سبزوار به ساوه مهاجرت کرده بودند، و آقا سیّدابراهیم از ساوه با اصفهان آمد. مرحوم سیّد حجّت الاسلام او را با احترام پذیرفت، و در جنب منزل خود برای او خانه ای تهیّه نمود. مشارٌالیه خواهر آقا میرسیّد محمّد شهشهانی را به زوجیّت اختیار نمود، و بعد از سال ١٢٥٠ق وفات یافت، و در قبرستان قبله دعا مدفون گردید.[٣]
میرزا ابراهیم نواب احمدآبادی
میرزا ابراهیم نوّاب احمدآبادی اصفهانی، هنرمند نقّاش، از معاصرین عنقا است که در نقّاشی گل و بوته و تصویر حیوانات و درختان و تجسّم حالات آنان تخصّص داشته است. وی از سلسله نوّاب های صفوی است، [و در اوایل قرن چهاردهم هجری در اصفهان وفات یافته است].[٤]
[١] هفته نامه نوید اصفهان، شماره ٢٩٨، بیست و هشتم اردیبهشت ١٣٧٣، ص٨.
[٢] گلشن بی خار، ص١٨٦.
[٣] بیان المفاخر، ج٢، ص٢٩٨؛ مزارات اصفهان، ص٣٣٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص٩٠٩ ٩١٠.
[٤] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٠١٧؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، صص٣١٨ ٣١٩.