اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٧٦ - آشوبى نطنزى
قرائن دیگر، ابن سینا شیعه بوده است. این رباعی از او است:
از قعر گل سیاه تا اوج زحل کردم همه مشکلات گیتی را حل
بیرون جستم ز قید هر مکر و حیل هر بند گشاده شد مگر بند اجل[١]
ابن شاذویه احمد
ابوبکر احمد بن ابراهیم بن عبداللّه بن کیسان ثقفی اصفهانی معروف به «ابن شاذویه» از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری است. او نابینا بوده، و از اسماعیل بن عمرو بجلی نقل حدیث نموده است. وفات او در سال ٢٩١ق واقع شد.[٢]
ابن شاذویه حسن
ابوبشر حسن بن عطاء بن یزید بن شاذویه و او را شاذان و شاذه نیز گفته اند. از اهالی محلّه «جُرواآن» اصفهان و از طبقه محدّثین بوده، از ابی داوود، بکر بن بکار، حسین بن حفص، خلف بن ولید، عامر بن ابراهیم و محمّد بن صبیح روایت می کند، و احمد بن حسین انصاری و محمّد بن احمد بن یزید از وی روایت می کنند. صاحب عنوان، از شیعیان و موالیان خاندان پیغمبر صلی الله علیه و آله بوده، ابونصیب درباره او گوید: «کان یتشیّع»[٣].
ابن شاذویه فضل
فضل بن محمّد بن شاذویه از محدّثین اصفهان بوده [است]، ابوعبداللّه کرابیسی از او روایت می کند، و خود از ابوحفص عمر بن راشد بن عمر بن راشد ساکن در کوی
[١] مقالات ادبی، استاد همایی، صص٤٤ ١٠٩؛ دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج٤ ذیل «ابن سینا»؛ دائره المعارف تشیّع، ج١، ص٣٢٩،فهرست مرعشی، ج١، ص١١٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص١٢٥ ١٢٦؛ مزارات اصفهان، صص٧٥ ٧٧؛ تاریخ الحکماء، قفطی، ص٥٧٠؛ پور سینا، کلیّه صفحات؛ لغت نامه دهخدا، ذیل «ابن سینا»، ص٦٤١؛ ریحانه الادب، ج٧٦، ص٥٨٢؛ روضات الجنّات، ج٣، ص١٧٠؛ تاریخ ادبیّات در ایران، ج١، ص٣٠٣؛ دانشنامه ایران و اسلام، ص٦٤٢؛ تاریخ اصفهان، جابری، صص١٨ و ٧٢ ٧٣.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص١٠٧؛ مقتبس الاثر، ج٣، ص١٢٥ طبقات المحدّثین باصفهان، ج٣، ص١٣٠.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٥٦.