اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢١٣ - آشوبى نطنزى
محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. وی از جدّش احمد بن محمّد بن سهل روایت می نموده است. حافظ ابونُعیم اصفهانی از او حدیث نقل می کند. ابن ممجه در جمعه ٢١ ربیع الاوّل ٣٧٧ق وفات یافته است.[١]
ابن ممشاد، عبداللّه
ابوسعید عبداللّه بن احمد بن ممشاد اصفهانی معروف به «ابن ممشاد» از محدّثین اصفهان است، وی دایی ابواحمد عسّال است، و خود از عبدان بن احمد و راویان اصفهان روایت می کند.[٢]
ابن ممک، اسحاق
اسحاق بن ممک، از محدّثین اصفهان است، ابومحمّد بن حیّان از او روایت می کند، و خود از احمد بن محمّد بن ابی سلم حدیث شنیده است.[٣]
ابن مملک، احمد
ابوعمرو احمد بن محمّد بن ابراهیم بن حکیم مدینی حکیمی معروف به «ابن مملک» از از محدّثین مدینه (محلّه شهرستان فعلی) اصفهان بوده، جهت اخذ حدیث، مسافرت بسیار کرده، و در شام و عراق و ری استماع حدیث نموده، و روایات شیوخ را کتابت کرده که از آن جمله است: ابوعلی طرابلسی، ابوامیّه طرطوسی، ابوحاتم رازی و غیره ابوبکر اسماعیلی، ابواحمد عسال و محمّد بن اسحاق بن منده از او استماع حدیث نموده اند. در جمادی الآخر سال ٣٣٣ق وفات یافته است.[٤]
مملک، در اصل محمّدک (محمّد کوچک): مَمَل: در اصفهان و شاید برخی دیگر از شهرها محمّد را «مَمَل» گویند، و کاف، علامت تصغیر است.
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٣٥٧.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٩٦.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٤٠.
[٤] ذکر اخبار اصفهان، ج١؛ الانساب، ج٤، ص٢٩؛ اللّباب، ج١، ص٣٧٩.