اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٣٤ - آشوبى نطنزى
عبداللّه واعظ فرزندش.[١]
ابوبشر عبدی
حافظ ابوبشر اسماعیل بن عبداللّه عبدی اصفهانی از محدّثین اصفهان است. وی در سال ٢٦٧ق وفات یافته است.[٢]
میرزا ابوالبقاء ابرقویی
میرزا ابوالبقاء فرزند شاه ابوالولی بن شاه ابوالفتح موسوی ابرقویی، شاعر ادیب فاضل خطّاط، از اصفهان به هندوستان سفر کرده، و مورد احترام حکیم داوود (تقرّب خان) قرار گرفت سپس به اصفهان بازگشت، و در مسجد تقرّب خان (مسجد حکیم) به تحصیل مشغول شد.
علاوه بر شعر و ادب، خطّ نستعلیق را خوش می نوشته، قطعات خوشنویسی متعدّد به خطّ زیبای او در کتابخانه ها وجود دارد، این بیت از او است:
کجای تاب عشقت دل به مرغ نامه بربندد به جای نامه مدّ آه بر بال اثر بندد[٣]
میرزا ابوالبقاء قهپایه ای
میرزا ابوالبقاء فرزند میرمحمود طباطبایی قهپایه ای، شاعر ادیب فاضل در اصفهان ساکن و از معاشران میرزا محمّدطاهر نصرآبادی بوده، عاقبت به هند رفته، و در کشمیر فوت شد. این بیت از او است:
به فریادم غم از دل برنخیزد که رنگ گل به باد از گل نریزد[٤]
[١] اعیان الشّیعه، ج٨، ص٢٩١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص٤٢٤ ٤٢٥.
[٢] مرآه الجنان، ج٢، ص١٨٢.
[٣] تذکره نصرآبادی، ج١، ص١٦٧؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج١، صص٢٢ ٢٣؛ الذّریعه، ج٩، ص٣٧.
[٤] ٢. تذکره نصرآبادی، ج١، ص١٤٨؛ الذّریعه، ج٩، ص٣٧.