اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٧ - آشوبى نطنزى
صدرالدّین خجندی به عربی و فارسی اشعاری سروده که در تذکره ها نقل شده است.[١]
آل خجند عبیداللّه*
ابوابراهیم عبیداللّه بن محمّد بن عبداللطیف بن محمّد بن ثابت خجندی، از دانشمندان و فقهای خاندان خجندی اصفهان است. از محدّثان مشهور عهد خود بود. سه بار به بغداد و مکّه معظّمه سفر کرد، و حج گذارد. وفاتش در سال ٥٨٤ق در اصفهان اتّفاق افتاد.[٢]
آل خجند صدرالدّین عمر*
صدرالدّین عمر خجندی، از فقهاء و علمای اصفهان در قرن هفتم و رییس شافعیان اصفهان بوده، و کمال الدّین اسماعیل و رفیع الدّین لنبانی[٣]بارها او را مدح نموده اند. در زمان او شافعیان و حنفیان اصفهان به خصومت پرداختند که عاقبت با آشتی صدرالدّین عمر خجندی پیشوای شافعیان و رکن الدّین مسعود صاعد پیشوای حنفیان این اختلاف پایان گرفت. وفات صدرالدّین عمر قبل از سال ٦٣٥ق (سال فوت کمال الدّین اسماعیل) رخ داد.[٤]
ابوبکر محمّد بن ثابت بن حسن خجندی
از علماء و فقهای مشهور شافعیان اصفهان است. او نخستین شخص از خاندان خجندی است که به اصفهان آمد.
[١] طبقات الشّافعیّه الکبری، سبکی، ج٤، ص٢٦١؛ نزهه المجالس، ص٨١، مقدّمه؛ لباب الالباب، تعلیقات، صص٧٩٩ و ٦١٤؛ فرهنگ معین، ج٥، ص٩٧٥؛ دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج١، ص٦٩٦؛ دانشنامه ادب فارسی در آسیای مرکزی، صص١٧ ١٨؛ مجلّه یادگار، سال سوم، شماره ١، شهریور ١٣٢٥، صص٢١ ٢٧.
[٢] دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج١، ص٦٩٦؛ دانشنامه ادب فارسی در آسیای مرکزی، ص١٨.
[٣] دیوان رفیع الدّین لنبانی، صص٢٢ و ٨٧.
[٤] دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج١، ص٦٩٧؛ دانشنامه ادب فارسی در آسیای مرکزی، ص٨.