اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٦٣ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
احمد اصفهانی
ابوالطیّب احمد بن محمّد بن سلیمان بن هارون اصفهانی نیشابوری، از محدّثین قرن چهارم هجری است. وی در سال ٣٣٧ق در نیشابور وفات یافته است.[١]
احمد خبّاز
ابوبکر احمد بن محمّد بن سنده بن ابراهیم خبّاز، از محدّثین اصفهان است.[٢]
احمد جیرانی
ابوالعبّاس احمد بن محمّد بن سهل بن مبارک بزّاز جیرانی فُرسانی معدّل معروف به «ممجه»، از محدّثین اصفهان در قرن سوم و چهارم هجری است. از محدّثین ثقه است. ساکن «فرسان»، و اصلاً از اهالی «جیران» است، و در سال ٣٠٦ق وفات یافته است. از محمّد بن سلیمان لوین، حُمید بن مَسعده، عمرو بن علی، محمّد بن عیسی مقری و ابومسعود روایت می کند، و عبداللّه بن محمّد بن حجّاج شروطی و محمّد بن احمد بن ابراهیم اصفهانی از او نقل حدیث کرده اند[٣].] جِیران و فُرسان دو روستای حومه اصفهان در قرون اولیّه و میانه هجری بوده اند، و اکنون به شهر پیوسته اند، و از محلّه های اصفهان به شمار می آیند].
احمد سیّاری
ابوعبداللّه احمد بن محمّد بن سیّار اصفهانی، از نویسندگان آل طاهر در زمان حضرت عسکری علیه السلام بوده است. عموم نویسندگان کتب رجال شیعه، وی را به صفات ضعیف الحدیث، فاسدالمذهب، معفوّالرّوایه، کثیر المراسیل، غال و محرّف، وصف کرده اند. وی را تألیفاتی است از آن جمله: ١. ثواب القرآن ٢. کتاب الطّب ٣. کتاب الغارات ٤. کتاب
[١] طبقات الشّافعیه، ص٢٩.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٦٤.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٢٧؛ معجم البلدان، ج٢، ص١٩٨؛ الانساب، ج٣، ص٤٥٥؛ اللّباب، ج١، ص٣٣١؛ طبقات المحدّثین، ج٤، ص٢٦٣.