اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٧٩ - آشوبى نطنزى
ابوشجاع اصفهانی
ابوشجاع زاهر بن رستم بن ابی الرّجاء اصفهانی، از محدّثین سده ششم هجری بوده، مدّتی در مکّه معظّمه، مجاورت اختیار نموده، سپس به بغداد رفته، و در آن جا به سال ٦٠٧ق وفات یافته است. کتاب نزهه النّاظر از تألیفات او است.[١]
ابوالشّرف اصفهانی
قاضی ابوالشّرف اصفهانی، عالم فاضل و محدّث فقیه، از دانشمندان قرن یازدهم هجری بوده، از ملاّدرویش محمّد بن حسن عاملی روایت می کند. ملاّمحمّدتقی مجلسی نیز از ابوالشّرف روایت نموده است. محدّث نوری به نقل از امل الآمل نام وی را «ابواشرف» ضبط نموده، و او را از شاگردان علاّمه ملاّمحمّدباقر مجلسی دانسته است. ظاهرا در نسخه ای از امل که به نظر مرحوم محدّث نوری رسیده، اغلاطی راه یافته است.[٢]
ابوالشکر حرّانی
ابوالشّکر حمد بن ابوالفتح بن ابوبکر حرّانی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن ششم هجری بوده، و از ابوالعبّاس احمد بن محمّد بن حسین خیّاط، ابوالقاسم عبدالرّحمان بن ابی عبداللّه بن منده و ابوالمظفّر محمود بن جعفر الکوسج حدیث شنیده است. ابوسعد سمعانی در اصفهان احادیث او را نوشته، و روایت نموده است. ابوالشّکر در رجب ٥٤٣ق وفات یافت.[٣]
ابوالشّیخ ابهری
ابوجعفر محمّد بن حسین بن ابراهیم بن زیاد بن عجلان ابهری اصفهانی معروف به «ابوالشّیخ» از محدّثین قرن سوم هجری.
[١] هدیه العارفین، ج١، ص٣٧٢.
[٢] ریاض العلماء، ج٢، ص٤٦٣؛ نجوم السّماء، ص٢١٦؛ تلامذه العلاّمه المجلسی، ص١٤١ ١٤٢؛ زندگی نامه علاّمه مجلسی، ج٢، ص٨.
[٣] معجم البلدان، ج٢، ص٢٣٦.