اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٥٩ - آشوبى نطنزى
کرده، و در سال ١٢٩٢ق در قاهره و در سال ١٨٨٩م در بیروت چاپ شده است.[١]
ابن خاتون امامی
ابن خاتون امامی اصفهانی، صاحب تفسیر قرآن، جلد اوّل آن در کتابخانه مجلس شورا موجود است. مؤلّفِ الذّریعه احتمال می دهد مؤلّف، همان محمّدرضا خاتون آبادی باشد.[٢]
ابن خبّاز محمّد
ابومنصور محمّد بن احمد بن محمّد بن ابراهیم ورّاق معروف به «ابن خبّاز»، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. از دارکی، ابن جارود، فضل بن خصیب و محدّثین هم طبقه او روایت کرده است. حافظ ابونُعیم از او روایت می کند. وی در سال ٣٦٠ق وفات نمود.[٣]
ابن خصیب عبداللّه
ابوبکر عبداللّه بن محمّد بن حسین بن خصیب بن صفاّر اصفهانی، از محدّثین قرن چهارم هجری است، در سال ٢٧٢ق در اصفهان متولّد شد. از فقهای شافعی به شمار می رفت. عاقبت به مصر رفت، و در سال ٣٣٩ قضاوت آن جا را بر عهده گرفت، و در همین منصب باقی ماند تا در سال ٣٤٨ یا به قولی ٣٤٧ وفات یافت. تألیفاتی داشته از آن جمله است کتاب المجالسه در فقه شافعی.[٤]
ابن خوام بغدادی عبداللّه
عمادالدّین عبداللّه بن محمّد بن عبدالرزّاق بغدادی حاسب معروف به «ابن الخوام» از دانشمندان ریاضی و طب در قرن هفتم و هشتم هجری است. در اصفهان ساکن بوده، و
[١] فهرست کتب اهدایی مشکاه به دانشگاه تهران، ج٣، ص٢٧١.
[٢] الذّریعه، ج٤، ص٢٤٣.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٢٩٩.
[٤] الاعلام، ج٤، ص٢٦٤ هدیه العارفین، ج٢، ص٤٤٦.