اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٥ - آشوبى نطنزى
است.[١]
فایده: حاج غفور سر دودمان خاندان معروف از تجّار اصفهان بوده، و اولاد و اعقابش تاکنون در مسلک تجّار و به نام «حاج غفوری ها» و «غفوری» شهرت دارند، و عموما مردمانی مسلمان و متدیّن می باشند.
ابراهیم سرّی
سیّدابراهیم پوده ای متخلّص به «سرّی» فرزند حاج سیّدابوالقاسم موسوی شاعر ادیب عارف در سال ١٣١١ قمری (١٣١٠ بنا به نقل فرزندش) در قریه پوده از دهات سمیرم سفلی متولّد شد[٢]. در مولد خود و اصفهان نزد عدّه ای از فضلا و دانشمندان ازجمله حاج ابوالقاسم زفره ای (حاج آخوند) و میرزا یحیی مدرّس بیدآبادی تحصیل نمود، و مراتب شعر و شاعری را از میرزا یحیی فراگرفته، به افتخار دامادی او نائل شد. سپس به تصوّف و عرفان روی آورده، در شیراز از امام جمعه اصطهباناتی مراسم ذکر و ریاضت آموخته، عارفی وارسته و صاحب نفس گردید.[٣]
سرّی شاعری قادر و نویسنده ای و توانا بود؛ ولی کم تر در انجمن های ادبی شرکت می کرد، و فقط گاه گاه در انجمن مرحوم شیدا شرکت می نمود. در مسابقه ادبی رادیو لندن در سال ١٣٢٦ خورشیدی در بین ٢٧٣ نفر از شرکت کنندگان، جزو دو نفر ممتاز شناخته شد. مشارٌالیه در اواخر عمر، دچار بیماری سرطان شد، و در یکی از بیمارستان های تهران بستری شد، و در همان جا در روز ١٤ رمضان سال ١٣٦٩ قمری در ضمن عمل جرّاحی وفات یافت، و در قبرستان قم که به قبرستان قدیم شهرت دارد، مدفون گردید.[٤] کتاب های زیر از آثار او است: ١. مکاشفات ٢. دیوان اشعار [مطبوع] ٣. مرغابیّه [مطبوع [٤. آخرین قانون و غیره ٥. مجموعه اشعار برخی از شعراء [مطبوع].
[این بیت از او است:
[١] فهرست کتابخانه مجلس شورای ملّی، ج١٠، بخش یکم، ص٤٥٧.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٢٤٢.
[٣] دیوان اشعار سیّدابراهیم سری، مقدّمه
[٤] دیوان سرّی، مقدّمه و دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص٥٥٤ ٥٥٥.