اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٤٣ - آشوبى نطنزى
ابوالقاسم نژند اصفهانی
ابوالقاسم عریضی متخلّص به «نژند» فرزند سیّدعلی اصغر، شاعر ادیب، در سال ١٣٠٣ خورشیدی در اصفهان متولّد شد، تحصیلات ابتدایی و متوسّطه را در اصفهان انجام داد، و در تهران، دانشکده حقوق را در رشته قضایی به پایان رسانید. بعدا وارد فرهنگ شد، از شعرای باذوق و خوش قریحه اصفهان بود، و اشعار و مقالاتش در روزنامه های اصفهان به طبع می رسید. کتب چندی تألیف نمود؛ از آن جمله است: ١. اسرار الماس مفقود شده ٢. در تیرگی های اجتماع ٣. در گرداب زندگی ٤. منتخبی از اشعار شعرای معاصر و غیره.
[از او است:
گذاری بعد مرگم گر قدم بر تربتم بینی که بوی عشق برخیزد ز مغز استخوان من[١]]
میرزا ابوالقاسم راجی بیدآبادی
میرزا ابوالقاسم بن علی اکبر بیدآبادی شاعر ادیب فاضل، متخلّص به «راجی» متوفّی ١٣٠١ق کتب زیر از تألیفات او است: ١. حقایق النّبویه، یا حقایق ناصری، منظوم، به فارسی، مطبوع ٢. دیوان اشعار ٣. علاج الامراض بالادویه و الادعیه ٤. همیان، مثنوی مانند موش و گربه، در نقد اجتماعی به صورت فکاهی. علاّمه تهرانی در نقباء البشر می فرماید: کلّیه آثار او نزد مرحوم آقاابوالقاسم اصفهانی نجفی موجود است. برادرش نیز به نام میرزا نصراللّه در سال ١٣١٣ وفات [یافته]، و فاضل بوده، و عمر معقولی کرده است.[٢]
سیّدابوالقاسم سدهی
آقا سیّدابوالقاسم بن سیّدمحمّدعلی حسینی سدهی، عالم فاضل واعظ کامل، در تهران ساکن بود، و به وعظ و خطابه، مردم را ارشاد می نمود، سرانجام در مکّه معظّمه پس از
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٥٠٧.
[٢] اعیان الشّیعه، ج٧، ص٧٥؛ الذّریعه، ج٧، ص٣٦ و ج١٥، ص٣١٠ و ج٢٥، ص٢٤٥؛ نقباء البشر، ج١، ص٧١؛ بیان المفاخر، ج٢، ص٢٢٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢١٢.