اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٨١ - آشوبى نطنزى
میر ابوصالح اعرجی اصفهانی
میر ابوصالح بن امیر عبدالرزّاق اعرجی حسینی سبزواری اصفهانی، از اجلّه سادات عظام و بزرگان علماء اعلام، و از علمای معتبر زمان خود بوده، و حاج محمّدابراهیم کلباسی در طفولیّت، در خدمت پدر خود، حضور او را درک نموده است؛ بنابراین، صاحب عنوان از اعلام قرن دوازدهم هجری می باشد.[١]
شیخ ابوصالح اصفهانی
شیخ ابوصالح بن ابوتراب اصفهانی، عالم فاضل، فقیه متبحّر از دانشمندان قرن دوازدهم هجری است. پدرش از شاگردان علاّمه ملاّمحمّدباقر مجلسی است، و شاید خود او هم از شاگردان علاّمه مجلسی باشد. وی در سال ١١١٥ق وفات یافته است.[٢]
حاج ابوطالب
حاج ابوطالب، از نیکوکاران اصفهان است. وی بانی مسجد معروف به «مسجد حاج طالب» واقع در محلّه دروازه نو سنبلستان است. این مسجد از مساجد درجه دوم اصفهان است، هیچ گونه اثر تاریخی ندارد، و احتمالاً از مساجد عهد قاجاریّه است، و یا در این عهد، تعمیر شده است.[٣]
میرزا ابوطالب اصفهانی
میرزا ابوطالب اصفهانی، عالم فاضل ادیب، در اصفهان ساکن، و به تدریس ادبیّات عرب مشغول، و ظاهرا ساکن محلّه خواجوی اصفهان بوده است. او تحصیلات خود را در عتبات عالیات، نزد سیّدعلی طباطبایی صاحب ریاض انجام داده است. اثر مشهور او حاشیه بر بهجه المرضیّه در شرح الفیّه است که در سلخ جمادی الثّانی ١٢٢٣ق ازتألیف آن
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٦٦.
[٢] اعیان الشّیعه، ج٦، ص٢٨٣؛ تلامذه العلاّمه المجلسی، ص١٤٢؛ زندگی نامه علاّمه مجلسی، ج٢، صص١٠ ١١.
[٣] آثار ملّی اصفهان، صص٧٣ و ٧٣٣.