اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١١٢ - آشوبى نطنزى
مشارٌالیه از اطبّاء مورد احترام قاطبه اهالی اصفهان و به حذاقت و استادی معروف بود. در اواخر عمر، همّت به طبع و نشر آثار پدر نمود، و گلزار را به چاپ رسانید. خود نیز کتب چندی به نظم و نثر تألیف کرده است؛ از آن جمله:
١. منظومه حفظ الصّحه ٢. هفت دام مالک ٣. دیوان اشعار، و سرانجام او در شب پنج شنبه ٩ رجب سال ١٣٧٧ وفات یافت، و در جنب پدر در قریه دستگرد مدفون گردید[١]. حاج سیّدعلی نوربخش متخلّص به «آزاد» مادّه تاریخ او را چنین گفته است:
یکی شد از جنان بیرون و گفتا بهر تاریخش: «چنان آمد محل دکتر ابراهیم انواری»[٢]
ابراهیم
ابراهیم بن عبداللّه (و یا ابراهیم بن محمّد) از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری است، از ولید بن مسلم روایت می کند، شیخ ابومسعود رازی از او حدیث نوشته، و محمّد بن ابراهیم بن شبیب از وی روایت کرده است[٣].
١٨٣
ابراهیم شاهین
قاضی ابواسحاق ابراهیم شاهین بن عبداللّه، از محدّثین اصفهان است. وی به اصفهان آمده است.
احمد بن محمّد بن ابراهیم از او روایت می کند، و خود از یحیی بن معین نقل حدیث می نماید.[٤]
ابراهیم اصفهانی
ابراهیم بن عبداللّه اصفهانی، از محدّثین اصفهان است. از ابوالعبّاس احمد بن محمّد بن ازهر سجزی روایت می کند، و اسماعیل بن محمّد بن عصام از او نقل حدیث می کند.[٥]
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٨٥.
[٢] مزارات اصفهان، ص٢١٤.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٨٠.
[٤] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٩٥.
[٥] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٣٨.