اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٤ - آشوبى نطنزى
آل خجند
آل خجند، یکی از خاندان های علمی اصفهان است. افراد این خاندان، پیرو مذهب شافعی می باشند، و سال ها ریاست علمی اصفهان را بر عهده داشته، و ده ها عالم، محدّث، شاعر و واعظ از این خاندان برخاسته اند. خجندیان از اهالی خجند در ماوراءالنّهر بوده اند. خواجه نظام الملک جدّ اعلای آنان محمّد بن ثابت خجندی را به اصفهان آورده است، و فرزندان و احفادش در این شهر زندگی کرده اند. اینک به نام برخی از مشاهیر این خاندان اشاره می کنیم:
آل خجند ابراهیم
ابراهیم بن عبداللّه بن عبداللطیف خجندی، از دانشمندان اصفهان است. کتاب الاربعین موسوم به الماء المعین از تألیفات او است.[١]
آل خجند کمال الدّین احمد
کمال الدّین ابوسعد احمد بن محمّد بن ثابت بن حسن خجندی، از رؤسای شافعیان و از دانشمندان آل خجند بوده است[٢]. در سال ٤٤٣ق اصفهان متولّد شد، و در مدرسه نظامیّه اصفهان تحصیل کرد، سپس به بغداد رفت، و در مدرسه نظامیه بغداد به تدریس پرداخت. او پس از وفات پدرش به اصفهان بازگشت[٣]، و در غرّه شعبان ٥٣١ق وفات یافت.[٤]
آل خجند ثابت*
عمادالاسلام عضدالدّین ابومحمّد ثابت بن عبدالصّمد بن محمّد بن عبداللّطیف خجندی از بزرگان خاندان خجندی است[٥]. گویا برادر صدرالدّین عمر بوده، و در زمان
[١] کشف الظّنون، ج١، ص٥٥.
[٢] مدارس نظامیّه، صص١٤٦ ١٤٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٦٣.
[٣] دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج١، ص٦٩٥؛ مجلّه یادگار، سال سوم، شماره اوّل، شهریور ١٣٢٥، ش١٦.
[٤] لباب الالباب، ص٢٩٨، تعلیقات.
[٥] تلخیص مجمع الاداب، ج٤، قسمت اوّل، ص٤٣٩.