اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٢٣ - آشوبى نطنزى
است. وی از یحیی بن حاتم عسکری روایت می کند. عبداللّه بن محمّد بن جعفر بن حیّان [حافظ ابوالشّیخ] نیز از او نقل حدیث می نماید. ابن منده در سال ٣٢٠ق وفات یافته است.[١]
ابن منده، عبداللّه
ابوالحسن عبداللّه بن محمّد بن اسحاق بن محمّد بن یحیی اصفهانی از محدّثین خاندان ابن منده اصفهان است. از پدرش و از ابراهیم بن عبداللّه بن محمّد بن خورشید قوله تاجر و ابوجعفر بن مرزبان و حسن بن یوه حدیث نقل نموده است، و حسین بن عبدالملک خلال از او روایت می کند. وی در ١٠ ربیع الاوّل ٤٦٢ق در جیرفت وفات یافت.[٢]
ابن منده، عبیداللّه
عبیداللّه بن منده، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری است. وی از محمّد بن عاصم مدینی روایت نموده، و ابواسحاق سریجانی از او حدیث نقل می نماید.[٣]
ابن منده، عبدالوهاب
ابوعمرو عبدالوهاب بن محمّد بن اسحاق بن محمّد بن منده تاجر اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن پنجم هجری است. وی در سال ٣٨٦ق متولّد شد، و برای طلب حدیث به نیشابور، شیراز، همدان، مکّه و ری سفر کرد، و از ابراهیم بن عبداللّه بن محمّد بن خرشید قوله تاجر، ابوبکر بن مردویه، ابن عبدالوهاب سُلمی و سعید صیرفی حدیث شنید، فرزندش یحیی بن عبدالوهاب، حسن رستمی، ابوالخیر باغبان، مسعود ثقفی، مؤتمن ساجی و دیگران از او روایت می کنند. در اصفهان، محبوب القلوب بین خاص و عام
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص١١٧؛ سیر اعلام النّبلاء، ج١٥، ص١٣؛ دانشنامه ایران و اسلام، ج٦، ص٨٧٨.
[٢] سیر اعلام النّبلاء، ج١٨، ص٣٥٥؛ دانشنامه ایران و اسلام، ج٦، ص٨٧٩.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٠٦؛ فرهنگ نامه پارسی، ص٦٥٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٣٧.