اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٨٠ - آشوبى نطنزى
در بغداد ساکن بوده، و همان جا در سال ٢٨٦ق وفات یافته است. از حسن بن محمّد بن اسید ابهری، محمّد بن موسی حروثی، ابوبکر اثرم و حسن بن محمّد زعفرانی روایت می نمود، و ابوبکرمحمّد بن عبداللّه شافعی از او استماع حدیث نموده است.[١]
حافظ ابوالشّیخ اصفهانی
حافظ ابوالشّیخ اصفهانی، ابومحمّد بن عبداللّه بن محمّد بن جعفر بن حیّان، از بزرگان محدّثین اصفهان است. در حدود سال ٢٧٣ق متولّد شد، و از ابراهیم بن سعدان، ابن ابی عاصم، ابوالعبّاس هروی، عبداللّه بن محمّد بن زکریّا، عمر بن احمد بن اسحاق اهوازی و محمّد بن اسید روایت نموده است.ابوبکر بن حارث، حافظ ابونُعیم اصفهانی، محمّد بن احمد بن شاکر مؤذّن و ابواحمد بن علی مؤدّب مکفوف از او استماع حدیث نموده اند. صاحب عنوان، حدود شصت سال در اصفهان حدیث گفته، و سرانجام در سال ٣٦٩ق در سن ٩٦ سالگی وفات یافته است. کتب زیر از او است: ١. الثّواب الاعمال الزّکیه ٢. السّنن المعظّمه و الاخلاق النّبویّه ٣. طبقات المحدّثین باصفهان ٤. طبقات اهله ٥. العظمه.[٢]
ابوصالح اصفهانی
حافظ ابوصالح عبدالرّحمان بن سعید اصفهانی بغدادی، از بزرگان محدّثین به شمار می رود، و از عبدالرّحمان بن رسته اصفهانی و ابومسعود رازی اخذ حدیث نموده، در جمادی الآخر سال ٣٣٤ق در بغداد از دنیا رفته است.[٣]
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٢٢٨؛ الانساب، ج١، ص١٠٦؛ معجم البلدان، ج١، ص٨٤؛ طبقات المحدّثین، ج٣، ص١١١.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٩٠؛ کشف الظّنون، ج١، صص٤٣٧ و ٤٤١؛ ریحانه الادب، ج٧، صص١٥٥ ١٥٦؛ اللّباب، ج١، صص٤٠٤ ٤٠٥؛ طبقات المفسّرین، ج١، صص٢٤٠ ٢٤١؛ الاعلام، ج٤، ص٢٦٤؛ معجم المؤلّفین، ج٦، ص١١٤؛ لغت نامه دهخدا، ذیل «عبداللّه»، ص٧٥ قابوس نامه، ص٢٨٨.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص١١٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، صص٤١٠ ٤١١.