اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٨٦ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
فیض هرکس فراخور همّت اوست فوّاره شود به قدر فوّاره بلند[١]
حاج اسماعیل حجّاریان*
استاد حاج اسماعیل حجّاریان، از هنرمندان قرن چهاردهم هجری و از حجّاران زبردست اصفهان است. ظاهرا از اهالی محلّه چهارسوق اصفهان، و تا سال ١٣٧٦ق زنده بوده است. از آثار او حجّاری سنگ قبر استاد محمّدباقر حجّاریان متوفّی به سال ١٣٧٦ق و استاد عبّاسعلی حجّاریان متوفّیِ ١٣٦٥ق است. هر دو سنگ قبر، در تکیه بروجردی در تخت فولاد اصفهان موجود است.
حاج اسماعیل خاتون آبادی
حاج اسماعیل اصفهانی خاتون آبادی فرزند حاج محمّدامین، از اعاظم علماء و اکابر فقهاء، محقّق مدقق، در علوم عقلی و نقلی مهارت داشت. قسمت موسیقی شفا را در مسجد جامع جدید عبّاسی [مسجد امام] اصفهان تدریس می کرد. مردی قانع، زاهد و اهل ورع و تقوی بود، و با وجود مکنت، ترک لذّات نموده، لباس خشن می پوشید، و اموال خود را به نیازمندان می بخشید، و نسبت به سلاطین و بزرگان دولت، بی اعتنا بود. گویند اشرف افغان به دیدارش رفت؛ ولی وی بدو اعتنایی ننمود، و برایش برنخاست. شیخ محمّد بن محمّدزمان کاشانی از شاگردان او است، و از استاد خویش چنین یاد کرده است: «مولانا المحقّق الموفّق، العلاّمه الزّاهد العابد الاعورعی الحاج محمّداسماعیل بن الحاج محمّدامین الخاتون آبادی»[٢].
میرزا محمّداسماعیل خلیفه سلطانی
میرزا محمّداسماعیل خلیفه سلطانی، عالم فاضل عارف کامل در سال ١٣٣٤ق وفات یافت، و در تکیه میرزا
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، ص١٩٧؛ کاروان هند، ج١، ص٥٣.
[٢] تتمیم امل الآمل، ص٦٦؛ اعیان الشّیعه، ج١١، ص١٨٥؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٦٣، میراث اسلامی ایران، ج٧، ص١٨٤.