اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٥٩ - آشوبى نطنزى
المکیّه، که آن را در هنگام تشرّف به حجّ در سال ١٢٤٥ق به نظم کشیده است.[١] ١١. ینابیع الحکمه، در مواعظ و اخلاق به فارسی، که در شعبان ١٢٤٠ق تألیف شده، و در سال ١٣٠٤ق به طبع رسیده است.[٢]
سیّدابوالحسن مرتضوی
حاج سیّدابوالحسن بن حاج سیّدمحمّدکاظم مرتضوی کرونی اصفهانی عالم فاضل متّقی، در حدود سال ١٣٢٠ق در کرون متولّد شد، و تحصیلات خود را نزد پدر بزرگوارش آغاز نمود، سپس به اصفهان آمد، و نزد شیخ احمد بیدآبادی، شیخ محمّدعلی فتحی دزفولی، حاج میرمحمّدصادق مدرّس خاتون آبادی، شیخ علی مدرّس یزدی، شیخ محمّد حکیم خراسانی، حاج میرزا ابوالهدی کلباسی، آقا شیخ محمّدرضا نجفی، آقا سیّدعلی نجف آبادی به تحصیل پرداخت، و از برخی از علماء اصفهان، همچون آخوند ملاّمحمّدحسین فشارکی، آقا شیخ محمّدرضا نجفی و آقا سیّدمحمّد نجف آبادی اجازه دریافت نمود، و این اجازات را علماء قم و نجف، همچون آقا سیّدابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدّین عراقی، حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی مورد تأیید قرار دادند. از دیگر اساتید ایشان میرزا طاهر تنکابنی در تهران و سیّدمحسن حکیم را در نجف اشرف می توان نام برد. ایشان عالمی وارسته و زاهد و عابد بوده، و به ارشاد مردم، و حلّ مشکلات شرعیّه آنان می پرداخته است. در جفر و اعداد و علوم غریبه نیز استاد بود. وی در صبح جمعه ٢٨ ذی قعده ١٤٠٢ق در تهران وفات یافت، و در یکی از اتاق های مزار علیّ بن جعفر علیه السلام در قم مدفون گردید.
ابوالحسن فیضی
ابوالحسن بن محمّدمحسن فیضی، از فضلاء و نویسندگان قرن ١٣ در اصفهان است. ظاهرا از شاگردان مرحوم آقا سیّدمحمّد مجاهد کربلایی اصفهانی بود. از آثار او کتابت نسخه ای از کتاب وسائل النّجاه مرحوم آقا سیّد است که در سال ١٢١٩ به خطّ نستعلیق در اصفهان نوشته شده است. نسخه به
[١] همان، ج٢٥، ص٢٨٨.
[٢] همان، ج٢٥، ص٢٨٨.