اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٨١ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
سیّداسماعیل حسینی نجفی
اسماعیل بن سیّدمحمّد حسینی نجفی، سبط ملاّمحمّدطاهر شیرازی قمی، ساکن اصفهان[١].
میرزا اسماعیل نصرآبادی
میرزا اسماعیل نصرآبادی فرزند میرزا محمّد، شاعر ادیب خطّاط، عمّه زاده میرزا محمّدطاهر نصرآبادی صاحب تذکره الشّعرا بود. خطّ شکسته را خوش می نوشت، و شعر می گفت.
در جوانی به هند رفت، و ملازم مهابت خان شد، و شاه جهان، پادشاه هند را مدح گفت، و همان جا وفات یافت. از او است:
صبح دلم چون ز قید خواب بر آمد طلعت یارم چو آفتاب بر آمد[٢]
اسماعیل ورنوسفادرانی
اسماعیل بن محمّد ورنوسفادرانی سِدِهی اصفهانی، از فضلای قرن سیزدهم هجری است، و به احتمال قوی، از شاگردان محضر درس مرحوم سیّدمحمّدباقر حجّت الاسلام شفتی علیه الرّحمه بوده است.
از آثار او کتابت جلد دوم مطالع الانوار، تألیف سیّد حجّت الاسلام به خطّ نسخ است که در سه شنبه ١٥ رمضان ١٢٤٣ق آن را به پایان رسانده است. نسخه به شماره ١١٤٥ در کتابخانه مدرسه فیضیّه قم موجود است.[٣]
[١] الذّریعه، ج٥، ص٢٧٤.
[٢] تذکره نصرآبادی، ج٢، ص٦٦٢؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج٤، ص١٢٥٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٧٩.
[٣] فهرست کتابخانه مدرسه فیضیّه، ج١، ص٢٥٥؛ بیان المفاخر، ج١، ص٢٧٠.