اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٠٦ - امام قلى بيك چگنى «وارسته»
امام قلی خان به شعرا و دانشمندان احترام می گذاشت، و بسیاری از آنان از سخاوت و اکرام او بهره مند شدند. پس از مرگ شاه عبّاس در ١٠٣٨ق، امام قلی خان همچنان حکومت فارس و متعلّقات آن را به عهده داشت؛ امّا شاه صفی پادشاه قصیّ القلب و کینه توز صفویّه، در سال ١٠٤٢ق دستور قتل امام قلی خان و اولاد ذکور او را صادر کرد، و به این ترتیب، امام قلی خان و فرزندانش کشته شدند.[١]
استاد امان اللّه طریقی*
استاد امان اللّه طریقی، عکّاس و نقّاش معاصر، در سال ١٣٠٢ش در اصفهان متولّد شد. وی پس از تحصیلات ابتدایی، به هنرستان هنرهای زیبا رفت، و در رشته نقّاشی به تحصیل پرداخت. پس از آن به عکّاسی پرداخت، و در کنار آن به نقّاشی مشغول شد. وی در نقّاشیِ پُرتره و آثار تاریخی، تبحّر خاصی داشت، و نمایشگاه هایی از آثار او برپا گردید. این هنرمند توانا در ٢٤ شهریور ١٣٨٠ درگذشت، و در گورستان باغ رضوان اصفهان مدفون گردید.[٢]
امام قلی بیک چنگی «وارسته»
امام قلی بیک چگنی معروف به «ملاّوارسته» ادیب فاضل شاعر از معاصرین نصرآبادی است، و با مل مظفّر ترکه مناظرات و منازعاتی داشت. در سال ١٠٧٥ وفات یافت[٣]،] و در امام زاده اسماعیل اصفهان مدفون شد[٤]].
از او است:
چشمی که افتد از گل رویت به روی گل پای برهنه ای است که بر خار می رود
[١] فصل نامه وقف میراث جاویدان، شماره ١٤، تابستان ١٣٧٥، صص٢٨ ٢٩؛ جایگاه گرجی ها در تاریخ، صص٢٦١ ٢٧٧.
[٢] فصل نامه فرهنگ اصفهان، بهار ١٣٧٩، ص١٦٢ و اطّلاعات شخصی.
[٣] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٤٧٦؛ ریحانه الادب، ج٦، ص٢٨٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص٩٩١ ٩٩٢.
[٤] قصص الخاقانی، ج٢، ص١١٤.