اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٨٨ - آشوبى نطنزى
بن محمّد بن سرایا بلدی با اسنادش شنیده است. وی به عربی شعر نیز می سروده است.[١]
ابن فادشاه ابوعبداللّه
ابوعبداللّه فادشاه بن ابی منصور بن ابی طاهر بن اصفهانی، از ادبای قرن ششم هجری، وی از اصفهان به قصد تجارت به خراسان رفته، و ابوسعد سمعانی وی را در سمرقند دیده، و مقدار اندکی از شعر در سال ٥٥٠ هجری از وی فراگرفته است.[٢]
ابن فادشاه، محمّد
ابوعبداللّه محمّد بن قاسم بن احمد بن فادشاه (پادشاه) اصفهانی معروف به «نتیف» از محدّثان اصفهان در قرن چهارم هجری. در ذکر اخبار اصفهان درباره او گوید: «ستکلّم علی مذهب اهل السنّه ینحل مذهب ابی الحسن الاشعری» در بصره ساکن بوده، و در سال ٣٥٣ق به اصفهان معاودت نموده، و در ربیع الاوّل سال ٣٨١ وفات یافته است. از ١. لؤلؤ ٢. مادرانی ٣. محمّد بن سلیمان مالکی روایت می کند.
کتاب های زیر از مؤلّفات او است: ١. الاحکام ٢. الاصول ٣. الفقه.[٣]
ابن فتی نهروانی*
«ابن فتی نهروانی»، نام یکی از خاندان های علمی اصفهان است. آنان اصلاً از اهالی نهروان در نزدیکی بغداد هستند؛ ولی در اصفهان ساکن بوده اند. این خاندان در قرن پنجم و ششم هجری از بیوت معتبر علمی شمرده می شده، و از مذهب شافعی پیروی می کرده اند.
ابن فتی حسن
ابوعلی حسن بن سلمان [یا سلیمان] بن عبداللّه بن محمّد فتی نهروانی اصفهانی از
[١] تلخیص مجمع الآداب، جزء ٤، متمّم اوّل، ص٤٩٩.
[٢] التّحبیر، ج٢، ص٣٧.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٣٠٠؛ الاعلام، ج٧، ص٢٢٧.