اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٩٠ - آشوبى نطنزى
ابن فقیه حسن
ابومحمّدحسن بن علیّ بن موسی بن یزید بن عبداللّه، داماد ابن رسته است. از محدّثین بوده، و از حسین بن حفص روایت نموده است، ابوعمر احمد بن حسن بن اسماعیل شروطی از او روایت می کند.[١]
ابن فنجویه
ابوبکر [یا ابوعبداللّه] بن فنجویه اصفهانی، از محدّثین اصفهان است.
از ابواسحاق ابراهیم بن محمّد بن محمود اصفهانی، ابن حبیش (حبش)، ابن حیّان، ابن شیبه و ابوبکر بن مالک قطیعی روایت می کند، و حاکم حسکانی و علاّمه نیشابوری از او روایت می کنند.[٢]
ابن فزار عبدالعظیم
عمیدالدّین ابوالمکارم عبدالعظیم بن ابی البرکات عبداللّطیف بن ابی نصر محمّد بن سهل سرابی اصفهانی معروف به «ابن فزّار». از محدّثین و دانشمندان قرن ششم و هفتم هجری در اصفهان است. از پدرش و حسن بن عبّاس رستمی حدیث شنیده، سپس به بغداد رفت. ابن الدّبیثی از او روایت می کند. تولّدش در سال ٥٥٠، و وفاتش در ذی حجّه ٦١٧ق در بغداد واقع شد.[٣]
ابن فورک
«ابن فورک» شهرت چندین نفر از محدّثین و فقهای قرن سوم تا ششم هجری است که اغلب در اصفهان و برخی از آنان و نیشابور ساکن بوده اند. «فورک» (بر وزن دوزخ) نام جدّ آنان بوده، و از مذهب شافعی پیروی می کرده اند.
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٦٥.
[٢] احقاق الحق، ج١٤، صص٢٢١ و ٦٢٦ و ٦٧١ و ج٩، ص٢٧.
[٣] تلخیص مجمع الآداب، جزء ٤، ج٢، ص٩٢٢.