اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٥٥ - آشوبى نطنزى
میرزا ابوالقاسم شمس آبادی*
میرزا ابوالقاسم شمس آبادی، خطّاط هنرمند، در قرن سیزدهم هجری می زیست، و در خطّ شکسته استاد، و در دستگاه حکومت اصفهان، منشی باشی بود.[١]
سیّدابوالقاسم سرّی
سیّد ابوالقاسم فرزند سید ابراهیم سری از شعرا و ادبای معاصر در سال ١٣١٣ ش متولد شد. از آثار او ترجمه کتاب اشرف افغان بر تختگاه اصفهان است.
سیّدابوالقاسم قاری
ابوالقاسم قاری، از فضلاء و دانایان قرائت و تجوید در اصفهان بود، طبع شعر نیز داشت، و در عهد شاه عبّاس دوم صفوی می زیست، در سال ١٠٦١ق منظومه ای در تجوید به نام لؤلوییّه سروده که بیت اوّلش این بیت است:
ای کلام از انتظام نام ذاتت در نظام وی ز شهد شکّرین شکرت زبان شیرین به کام[٢]
شیخ ابوالقاسم قاری
شیخ ابوالقاسم قاری اصفهانی، از علمای بزرگ و از دانایان به علوم قرآن بود، و از معاصرین حاج سیّدمحمّدباقر حجّت الاسلام و از شاگردان او است. در قرآن و تجوید شاگرد ملاّابوالحسن خواجویی اصفهانی است از دیگر اساتید او میرزای قمی است. آقا محمّدمهدی کلباسی نیز از ارادتمندان صاحب عنوان بوده، و ظاهرا قرائت را نزد او تحصیل نموده است.[٣] وی در سلخ رمضان ١٢٦٧ق کتابت حبل المتین فی معجزات امیرالمؤمنین علیه السلام تألیف شمس الدّین محمّد بن محمّد بدیع مشهدی را در نجف اشرف به
[١] جغرافیای اصفهان، ص٧٩؛ آثار ملّی اصفهان، ص٢٣٩.
[٢] الذّریعه، ج١٨، ص٣٧٧.
[٣] الکرام البرره، ج١، صص٤٣ ٤٤؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٧٦؛ بیان المفاخر، ج١، صص٢٥٣ ٢٥٤.