اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٠١ - آشوبى نطنزى
فروردین ١٣٢٧ ش وفات نموده و در تکیه سیدالعراقین مدفون گردید. میرزا حسن خان جابری در وفاتش اشعاری سروده، ماده تاریخش این است: فیض از حق ببرد او بجنان)[١].
میرزا ابراهیم خلیفه سلطانی
نوّاب سیّدابراهیم بن سیّدعلاءالدّین حسین خلیفه سلطانی عالم فاضل، فقیه محدّث. مادرش دختر شاه عبّاس صفوی است. در سال ١٠٣٨ق متولّد، و در سنّ سه سالگی به دستور شاه صفی کور شد. با وجود این، تحصیل علم و دانش نموده، و در جمیع علوم و فضایل بر امثال و اقران خویش فائق گردیده است. در مقتبس الاثر گوید: به «ابن الخلیفه» مشهور است. وی در سال ١٠٩٨ وفات یافت، و در قبرستان امام زاده ستّی فاطمه اصفهان مدفون شد. کتب زیر از تألیفات او است: ١. حاشیه بر کتاب روضه تا مبحث تیمّم ٢. حاشیه بر شرح لمعه تا آخر طهارت ٣. حاشیه بر مدارک الاحکام.[٢]
استاد ابراهیم معصوم زاده*
استاد ابراهیم معصوم زاده فرزند استاد حسین کاشی ساز، از هنرمندان ماهر در هنر کاشی سازی بود، در سال ١٣٤٦ق وفات یافت، و در تخت فولاد مدفون شد[٣].
ابراهیم فُرسانی
ابراهیم بن حیّان بن حکیم بن حنظله بن سُوید بن علقمه بن سعد بن معاذ اشهلی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری است. او در محلّه فُرسان اصفهان ساکن بود. از پدرانش و از شریک بن عبداللّه روایت می کند. نضر بن هشام بن راشد از او نقل حدیث می کند.[٤]
[١] جلوه افلاکیان نوشته رحیم قاسمی، مخطوط.
[٢] تتمیم امل الآمل، صص٥٠ ٥١؛ اعیان الشّیعه، ج٥، ص١٥٩؛ مصفّی المقال، ص٦؛ مقتبس الاثر، ج٢، ص٢٩٩؛ الذّریعه، ج٦، صص٩٠ و ١٩٦؛ مزارات اصفهان، ص١١٠؛ فوایدالرّضویّه، ص٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص١١٠ ١١١.
[٣] تخت فولاد، شفیق، ص٤٧.
[٤] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٨٣.