اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٠٨ - شيخ امان اللّه گينكانى
شیخ امان اللّه گینکانی
شیخ امان اللّه گینکانی فرزند ملاّابدال کوجانی اصفهانی عالم فاضل. در اصفهان نزد آخوند ملاّحسین فشارکی، آقا سیّدمحمّدباقر درچه ای و آقا شیخ محمّدرضا نجفی مسجدشاهی تحصیل نموده، و از خواصّ اصحاب آقا شیخ محمّدرضا و مورد وثوق ایشان بوده است.
سال ها در مدرسه عربان به تدریس مقدّمات علوم و سطوح فقه و اصول مشغول بود، در علوم عربیّت، مهارتی بسزا داشت، و عدّه ای از محضرش بهره مند می شدند. در بلوک بُرخوار نیز مصدر امور شرعی و مقبول القول بود. سرانجام در شب ٢٣ رمضان ١٣٨٣ق وفات یافت، و در صحن تکیه آقا سیّدمحمّدلطیف خواجویی در تخت فولاد اصفهان مدفون گردید.[١]
امان اللّه بیگ «نظیر» زنگنه*
امان اللّه بیگ زنگنه متخلّص به «نظیر» شاعر ادیب، اصلاً از ایل زنگنه ساکن کرمانشاهان بوده، امّا در اصفهان زندگی می کرد، و شعر می سرود. علاوه بر آن از خطّاطان زبردست نیز بوده، و به واسطه کتابت امرار معاش می کرده، در سال ١٢٠٦ق در اصفهان وفات یافت. این بیت از او است:
برون نمی رود ار حرفی از میانه ما چنان که غیر نداند، بیا به خانه ما[٢]
امیر اصفهانی
امیر اصفهانی از اعلام قرن هفتم هجری است. در تراجم رجال القرنین ضمن وقایع سال ٦٦٠ می نویسد: «و فی الخامس من ذی القعده مات الأمیر المعروف بالأصفهانی مخموراً».[٣]
[١] مختصری از تاریخچه محلّه خواجو، صص٨٢ ٨٣؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج٢، ص٢٨٩؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٩١.
[٢] سفینه المحمود، ج١، ص٣٢٥؛ تذکره منظوم رشحه، ص٧١؛ حدیقه الشّعراء، ج٣، ص١٠٩١؛ تذکره نگارستان دارا، ص٢٦٩؛ ریحانه الادب، ج٦، ص٢١٦؛ تذکره دلگشا، صص٤٧٦ ٤٧٧؛ مجمع الفصحاء، ج٦، ص١٠٨٩؛ مکارم الآثار، ج٣، ص٢١٦؛ الذّریعه، ج٩، ص١٢١٢؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص١٠٥.
[٣] تراجم رجال القرنین، ص٢٢٠.