اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٨٣ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
اصفهانی روایت می کند، و ابوالفتح محمّد بن عبدالباقی بن احمد بن سلمان معروف به «ابن البسطی» از او روایت می کند.[١]
احمد ثقفی
ابوالعبّاس احمد بن اسحاق بن ابراهیم جوهری معروف به «حمویه ثقفی» از محدّثین قرن سوم هجری است.
وی در مدینه (شهرستان) اصفهان ساکن بوده، و در سال ٣٠٠ق وفات یافته است. از ابی مروان عثمانی، اسماعیل بن زراره، ابن ابی رزمه، محمّد بن سلیمان لوین، عبداللّه بن عمران عابدی و ابن المقری روایت می کند. قاضی ابواحمد محمّد بن احمد بن ابراهیم و عبداللّه بن محمّد بن جعفر از او نقل حدیث می نمایند.[٢]
سیّداحمد حائری بروجنی
احمد حائری بروجنی فرزند سیّدابوالقاسم بن سیّدحسن حسینی بختیاری، عالم فاضل محقّق، وی در عتبات عالیات به تحصیل پرداخته، و نزد فاضل اردکانی، شیخ زین العابدین مازندرانی و دیگران تلمّذ نموده است. او سال ها از علمای برجسته، و ائمّه جماعات کربلا محسوب می شده، و به انجام وظایف شرعیّه مشغول بوده است. عاقبت به اصفهان آمده، و به اقامه نماز جماعت در مدرسه چهارباغ و ارشاد مردم پرداخت، و سرانجام در سال ١٣٣٩ق وفات یافت. ایشان تقریرات اساتید خود را در علوم فقهی و اصولی به رشته تحریر درآورده است.[٣]
احمد ابهری
ابوطاهر احمد بن احمد بن ابی بکر ابهری مقری، از اهالی ابهر اصفهان، و از دانایان علم قرائت و از محدّثین اصفهان است.[٤]
[١] احقاق الحق، ج٧، ص٦٢٤.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١١٦.
[٣] نقباء البشر، ج١، ص٨٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٣١؛ تاریخ اصفهان، جابری، ص٣٠٥.
[٤] معجم البلدان، ج١، ص٩١.