اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٩٩ - افراسياب خان
اظهری اصفهانی
اظهری، از شعرای اصفهان در عصر صفویّه است. وی تا سال ١٠٦١ق در قید حیات بوده است.
در همین زمان، شاعری به نام «اظهری شیرازی» که نامش بوداق بوده، از این که با اظهری اصفهانی هم تخلّص شده، شکایت نموده است.[١]
اظهری قهپایه ای
اظهری قهپایه ای، شاعر ادیب خوشنویس. در اوایل، گیوه کش بوده، سپس نویسنده عسس اصفهان شده، در اواخر عمر، به جنون مبتلا گردیده، در آخر با گلاب، غسل کرده و خوابیده، و وفات یافته است. از او است:
سرخی آن کف پا را به حنا نسبت کرد خون صد دل فسرده می خواست که از پا ببرد[٢]
اغملش
اغملش، نایب خلیفه عبّاسی در اصفهان بوده است. او در سال ٦١٣ق به دست فداییان اسماعیلیّه کشته شده است.
افراسیاب خان
افراسیاب خان، از ادباء و شعرای عصر صفویّه است. وی برادر رستم خان ایلچی حاکم جام بود. به سخن شناسی و لطافت طبع، شهرت داشت، و به حسن سلیقه و کمالات صوریّه، موصوف بود. در اصفهان ساکن بود، و همان جا درگذشت. این بیت از او است:
خورم صد زخم اگر بر دل تمنّای دگر دارم ز تیغ غمزه اش امید جوهر بیشتر دارم[٣]
[١] فهرست مدرسه سپهسالار، ج٢، ص٥٦١؛ دانشمندان و سخن سرایان فارس، ج١، ص٢٨٧.
[٢] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٥٩١؛ الذّریعه، ج٩، ص٨١؛ تذکره روز روشن، ص٥٩. ٢. تذکره المعاصرین، حزین، ص١٨٣.
[٣] تذکره المعاصرین، حزین، ص١٨٣.