اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٧ - آشوبى نطنزى
بازگشت[١].
قاضی رکن الدّین پس از بازگشت به اصفهان از دشمنی با خوارزمشاهیان دست برداشت، و حتّی هنگامی که سپاهیان خوارزمشاهی از مغولان شکست خوردند، و به لرستان گریختند، از دست اندازی مردم اصفهان به خانواده سلطان خوارزمشاه جلوگیری کرد.[٢] عاقبت، قاضی رکن الدّین پس آن که دانست مغولان قصد حمله به اصفهان را دارند از اصفهان گریخت، و به یکی از قلعه های فیروزکوه پناه برد؛ امّا مغولان بر او دست یافته، و او را کشتند، این واقعه در سال های پس از ٦٢٥ق روی داد].[٣]
شاعران معاصرش همچون جمال الدّین عبدالرزّاق اصفهانی[٤] [و رفیع الدّین لنبانی] او را ستوده، و در قصایدی به مدح او پرداخته اند[٥].
آوانس
آوانس فرزند استاد ابراهیم زرگرباشی، از ارامنه اصفهان است. از آثار او: ترجمه فارسی سفرنامه سیاحت به ترکستان نوشته وامبری است که آن را در سال ١٣٠٢ق ترجمه نموده است.
آیت اصفهانی*
آیت اللّه دشتچی اصفهانی فرزند احمد، شاعر ادیب متخلّص به «آیت»، در حدود سال ١٣٥٤ق در اصفهان متولّد شد، پس از تحصیلات ابتدایی در کارخانه ریسندگی به کار پرداخت، و با شرکت در کلاس های متوسّطه شبانه، دیپلم گرفت؛ سپس به استخدام اداره برق منطقه ای اصفهان درآمد. اکنون بازنشسته شده است، و در اغلب انجمن های ادبی اصفهان شرکت می کند. این شعر از او است:
[١] سیرت جلال الدّین منکبرنی (سیرت جلالی)، ص٦٨.
[٢] دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج٢، ص٤٤.
[٣] دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج٢، ص٤٥.
[٤] ترجمه محاسن اصفهان، ص٣١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٦٨.
[٥] دیوان رفیع الدّین لبنانی، صص١٢٠ ١٢١؛ الذّریعه، ج٩، ص٣٧٩.