اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٦١ - آشوبى نطنزى
ابن دق احمد
احمد بن محمّد بن ابراهیم مؤدّب معروف به «ابن دق» مردی ادیب فاضل و محدّث در سال ٣٥٤ق در راه مکّه وفات یافته است.[١]
ابن دکّه احمد
ابوالعبّاس احمد بن محمّد بن حسن بن محمّد بن دکه، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. وی در سال ٣٧٥ق وفات یافت.[٢]
ابن دکّه حسن
ابوعلی حسن بن محمّد بن دکّه معدّل، از محدّثین قرن سوم و چهارم هجری است. وی از حُمید بن مسعده، محمّد بن سلیمان لوین، ابومسعود و عمرو بن علی روایت می کند. حافظ ابونُعیم او را «ثقه و صدوق» دانسته است. در ماه شعبان سال ٣١٤ق وفات یافت.[٣]
ابن دکّه محمّد
ابوجعفر محمّد بن حسن بن محمّد بن دکّه معدّل، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. از محمّد بن عبداللّه بن حسن و ابوالعبّاس هروی روایت نموده است.
ابن دَلّویه مدینی حسین
ابوسهل حسین بن ابراهیم بن دَلّویه مدینی، از محدّثین اصفهان است. ابوبکر جوهری از او حدیث نقل می کند.[٤]
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٦١.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٥٧.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٦٩؛ طبقات المحدّثین، ج٤، ص٢٥٣ سیر اعلام النّبلاء، ج١٤، ص٤٥٦.
[٤] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٨٠.