قزوین متولّد گردیده، و در آن جا و اصفهان تحصیل نموده، و از درس حاج سیّدمحمّدباقر حجّت الاسلام شفتی بهره گرفته، و سیّد، جهت او در سال ١٢٤٦ اجازه مفصّلی مرقوم فرموده، و در آن از وی ستایش بسیار نموده، و تصریح کرده است که مدّت ها خدمت او رفت و آمد می نموده، و به درس او حاضر می شده تا به درجه اجتهاد نائل شده است[١]. صاحب عنوان در شمار نزدیکان و مخصوصین سیّد حجّت الاسلام بوده، و حاج محمّدجعفر آباده ای با آن جلالت قدر، آرزوی مقام او را می نموده، و به حال او غبطه می خورده است.[٢] میرزا محمّدابراهیم قزوینی در مسجد آقانور در محلّه دردشت اقامه جماعت می نموده، و از آثار باقیه اش شبستان و مهتابی و هشتی و سردر و حوض خانه مسجد مزبور است. وی کتابخانه ای مفصّل و آبرومند داشته که پس از وفات ایشان پراکنده شد، و قسمتی از آن را به کتابخانه امیرالمؤمنین علیه السلام در نجف اشرف اهدا شد.[٣]

قزوینی سرانجام در چهارشنبه ٢٩ محرّم ١٢٦١ق وفات یافت، و جنازه به نجف اشرف نقل، و در آن جا مدفون شد.[٤] شرح حدیث غمّامه را به این میرزا محمّدابراهیم قزوینی نسبت داده اند.[٥] [امّا این شخص باید عالم دیگری باشد؛ زیرا کاتب نسخه، محمّدحسین بن محمّدابراهیم که این کتاب را در سال ١٢٦٣ کتابت نموده، و تعلیقات آن را در حاشیه آورده، در پایان حواشی نوشته است: «من الوالد سلّمه اللّه »؛ یعنی پدرش تا سال ١٢٦٣ زنده بوده، حال آن که میرزا محمّدابراهیم قزوینی در سال ١٢٦١ق وفات یافته است].[٦]

محمّدابراهیم قمی

محمّدابراهیم قمی، خطّاط نسخ نویس معروف در قرن یازدهم هجری از اساتید بزرگ خط، و معاصر احمد نیریزی بوده، و در اصفهان مقیم بوده است. از آثارش کتابت نسخه ای است از قرآن مجید موّرخ به سال ١١١٧ق که آن را در اصفهان جهت نوّاب حاجیه زینب بیگم (ظاهراً بانی حمّام زینب بیگم) نوشته است. قرآن نام برده به شماره ١٥١٢ در آستانه مقدّسه رضویّه موجود می باشد. هم چنین قرآن دیگری به شماره ١١٠ق مورّخ ٢٥ ربیع الاوّل سال ١٠٧٨ق[٧].

ابراهیم معتمدی*

ابراهیم معتمدی، از شعرای معاصر اصفهان است. از او است:

[١] الذّریعه، ج١، ص١٥٦.

[٢] تاریخ اصفهان، جابری، ص٢٨٤.

[٣] بیان المفاخر، ج١، صص٢٤٥ ٢٤٨.

[٤] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص١٠٠ ١٠١.

[٥] الکرم البرره، ج١، صص٣ ٤.

[٦] مکارم الآثار، ج٥، صص١٦٣٧ ١٦٤٠.

[٧] راه نمای گنجینه قرآن، ص٢٦٤.