اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٥٠ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
پس از تحصیلات مقدّمات علوم به عتبات عالیات مهاجرت نمود، و نزد مراجع عالی قدر و مجتهدین و مدرّسین آن دیار، همچون حاج میرزا حبیب اللّه رشتی، حاج میرزا حسین خلیلی تهرانی، آخوند خراسانی، شیخ عبدالهدی شلیله، تحصیل کرد، و از آقاابوالحسن اصفهانی و حاج میرزا حسین نوری اجازه دریافت نمود. سپس به تدریس پرداخت، و پس از چندی به اصفهان بازگشت، و عزلت و انزوا برگزید، و تنها به اقامه نماز جماعت در مسجد شاه [مسجد امام فعلی] در ظهرها قناعت نمود. سرانجام، صاحب عنوان در شب ٨ ذی الحجّه الحرام سال ١٣٧٠ق در اصفهان وفات یافت، و جنازه به عتبات عالیات منتقل، و در یکی از حجرات صحن حضرت ابوالفضل العبّاس علیه السلام مدفون گردید.
یداللّه برخوردار، متخلّص به تائب، تاریخ وفاتش را چنین سروده است:
به تاریخ وفاتش تائب بی دل چنین گفتا: «شد اسماعیل وارد در جنان از مهر یزدانی»
کتب و رسائل زیر از تألیفات حاج شیخ اسماعیل نجفی است، و هیچ کدام به طبع نرسیده است: ١. رساله در استصحاب ٢. رساله در اصول، تا پایان بحث عموم و خصوص ٣. رساله در تعادل و تراجیح ٤. رساله در اصل برائت ٥. رساله در عدالت، مختصر ٦. حواشی بر رجال علاّمه (خلاصه علاّمه)، غیر مدوّن ٧. حواشی بر کفایه الاصول، مختصر ٨. مجموعه ای کشکول مانند، حاوی مطالب متفرّقه.[١]
میرمحمّداسماعیل ثالث خاتون آبادی
میرمحمّداسماعیل خاتون آبادی معروف به میرمحمّداسماعیل ثالث فرزند میرمحمّدباقر حسینی خاتون آبادی، عالم فاضل، فقیه محقّق، در اصفهان تحصیل کرد، و سپس در مسجد جامع جدید عبّاسی (مسجد امام) اقامه جماعت می نمود، و در مدرسه چهارباغ تدریس می کرد. سرانجام در سال ١١٦٠ق وفات یافت، و در تکیه
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٦٨؛ نقباء البشر، ج١، ص١٥٢؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج٣، صص٢٧ ٣٨؛ مکارم الآثار، ج٨، صص٢٨٨٨ ٢٨٨٩.