ـقدّس سرّهـ داشتند[١] و به همِین جهت کراراً و مراراً به منزل اِیشان در شهر مقدّس قم رفته و با اِیشان راجع به کِیفِیّت تحرِیک و سوق دادن امّت به سمت انقلاب اسلامِی به بحث و تبادل نظر مِی‌پرداختند و اثرِی قاطع و بِی‌نظِیر در تصحِیح و اصلاح اِین حرکت داشتند.

اِین نبود مگر به جهت موقعِیّت و شأن خاص و منحصربهفرد اِیشان در نزد آِیة الله خمِینِی، به‌طورِی‌که در همۀ اِین امور محور اساسِی و رکن رکِین به شمار مِی‌آمدند و رهبر انقلاب هِیچ اعلامِیّه‌اِی را بدون ملاحظۀ مرحوم والد و امضاِی وِی صادر نمِی‌کردند و رابطۀ بِین معظّمٌله و افراد مرتبط و متعلّق به اِیشان از خواصّ علما و رجال سِیاسِی و گروه‌هاِی مجاهد و مبارز، مثل هِیئت مؤتلفه و دِیگر گروه‌ها، تنها از طرِیق مرحوم والد بود که بعضِی از اِین مسائل را در کتاب خوِیش، وظِیفۀ فرد مسلمان در إحِیاِی حکومت اسلامِی ِیادآورِی فرموده‌اند؛ امّا با تمام اِین احوال، مشارکت و مساعدتشان با رهبر انقلاب استمرار نِیافت و مشورت و هم‌فکرِی به دلاِیلِی براِی مرحوم والد مِیسّر و مقدور نشد.

بالجمله اِین‌ فکر سامِی و اندِیشۀ عالِی و رأِی صائب اِیشان بود که موجب اهتمام بلِیغ در جهت تشکِیل حکومت اسلامِیِ عادله مِی‌گردِید، و هم‌چنِین حکم به وجوب نماز جمعه در ظرف تحقّق حکومت اسلامِی را در نظر اِیشان رقم مِی‌زد.

اگر اِین تفکّر را نداشتند، همانند بسِیارِی از فقها قائل به وجوب مشروط نماز جمعه مِی‌شدند، و کلام اِیشان در استدلال به وجوب در طِیّ اِین رساله بر همِین اساس به رشتۀ تحرِیر درآمده است؛ اگرچه ملاحظه مِی‌شود که مرحوم والد ـقدّس سرّهـ در اواخر عمر شرِیفشان رأِی خود را تغِیِیر داده و به استحسان و رجحان نماز

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر رجوع شود به کتاب وظِیفۀ فرد مسلمان، درس دوّم: روابط أکِید مؤلّف با آِیة الله خمِینِی در لزوم تشکِیل دولت اسلام؛ مهر فروزان، ص ١٣٣ ـ ١٤١؛ جرِیان‌ها و سازمان‌هاِی مذهبِی ـ سِیاسِی اِیران، ص ٩١٤ ـ ٩١٦.