مى‌گويد خواجه امام ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن ابى بكر القلانسىّ- غفر اللّه له و والديه- كه بعضى از دوستان و ياران از من درخواست كردند از آن‌چه مرا از علم معرفت و وعظ معلوم شده بود از كتب پراكنده و از پدرم خواجه امام ابو بكر بن محمّد القلانسى- تغمّده اللّه بعفوه و غفرانه- و از استادان خويش- رضوان اللّه عليهم اجمعين- بر طريق املا چيزى جمع كنم تا مر ايشان را فايده بود و مرا دعاى خير بماند.

هرچند مرا اهليّت اين نبود، اجابت كردم مر ايشان را و توفيق [a ٢] از مولى تعالى خواستم به تمام كردن آن‌چه قصد كردم و عصمت از خطا و زلّت. فإنه قادر على ما يشاء.

[١] (*) به جاى عبارت بين علامت دو ستاره*--*[ الحمد للّه ربّ العالمين ... خبر داد كه تن دشمن است‌] در نسخه‌P ديباچه‌اى كاملا متفاوت دارد. ر. ك: ضميمه‌I .