چه مىفرمايند بخصوص در باب شانهاى كه بعضى از دندانههاى آن را به سريشم چسبانيدهاند و مىگويند كه سريشم از امعاء و رودۀ سگ [١] ماهى است كه حرام است، آيا شانه پاك است و هر گاه با كسى باشد در وقت نماز كردن، نماز او صحيح است يا نجس است شانه، و نماز باطل است يا نجس نيست شانه، و در او نماز جايز نيست هر گاه با كسى باشد؟

جواب:

مردار سگ ماهى نجس نيست، هر چند حرام گوشت باشد، و لكن اجزاء حيوان غير مأكول اللحم هر چند مذكى باشد و همراه باشد با انسان، صحت نماز با آن مشكل است، بلكه اظهر بطلان [٢] است به غير مستثنيات: جزو انسان و مگس و زنبور و امثال آنها.

٢٩٩- سؤال:

مأموم در وقتى رسيد كه امام در ركوع باشد، چون تكبير گويد كه ملحق شود، امام برخيزد. مأموم به همان حال مىتواند ذاكرا بماند تا به ركوع ركعت ديگر ملحق شود به امام، و هر گاه در وقتى كه به ركوع رود، در حال رفتن كه هنوز به حد ركوع نرسيده امام برخيزد و راست شود، مىتواند به همان ركوع كه خود كرده، در سجود ملحق به امام شود و آن را ركعت اول خود قرار دهد يا آن كه قصد انفراد كند و نماز خود را تمام كند؟-؟

جواب:

دليلى بر جواز هيچ يك (از باقى ماندن ذاكرا در صورت اولى و اكتفا به همان ركوع و لحوق به امام در سجود و محسوب داشتن آن به ركعتى) در نظر نيست.

[١]: سريشم از ماده گياهى به نام «سريش» ساخته مىشود و نوع ديگرى از سريشم كه نجاران و درودگران از آن استفاده مىكنند از آميزهاى از گياه مذكور و انساج ماهىهاى حرام گوشت (نه فقط سگ ماهى) ساخته مىشود و مراد سؤال كننده همين نوع سريشم است.

[٢] آيا پس از تركيب با مواد ديگر مشمول «استهلاك» نمىشود؟ و باز هم مصداق «جزء حيوان غير ماكول» است؟ البته جاى سخن هست خصوصا اگر به وسيله جوشانيدن مشمول «استحاله» گردد.