است كه نيت عبارت است از همان «داعى بر فعل» كه آدمى را به عمل وا مىدارد، نه خصوص گذراندن به خاطر يا گفتن به زبان، پس بنا بر اين نماز او صحيح خواهد بود، پس اگر واقعا سهو كرده از اصل نماز، و اين نماز را در عوض آن نماز كرده، ظاهر بطلان است. و عدول، صورتى ندارد.

٢٤٠- سؤال:

در نماز شب، چهل مؤمن را دعا كردن، حديثى هر گاه به نظر رسيده باشد بيان فرمايند و بعضى مىگويند هيچ حديث ندارد.

جواب:

هر چند بخصوص دعا كردن به چهل مؤمن در قنوت وتر، حديثى به نظر نرسيده، و هم چنين در ساير ركعات نماز شب، و تصريح به استحباب آن در قنوت وتر، آن چه الحال در نظر است كلام شيخ بهائى است (ره) در مفتاح الفلاح كه گفته است كه مستحب است كه دعا كنى از براى چهل مؤمن از برادرانت و بگويى: اللهم اغفر لفلان و فلان .. تا آخر، بعدا مىگويى: استغفر اللّٰه ربي و اتوب اليه، هفتاد مرتبه.، و اين عبارت به اين ترتيب اشعار دارد به وجود حديثى به اين مضمون.

و هم چنين كفعمى در كتاب مصباح، تصريح به اين كرده، يعنى به دعا كردن از براى چهل مؤمن را در قنوت وتر، و هم چنين در كتاب بحار آخوند ملا محمد باقر (ره) از مصباح متهجد و غيره نقل كرده، بلى كلام ايشان اشعارى دارد به وجود حديث چون ساير دعاهايى كه با اين بيان ذكر كرده، در آنها حديث است.

و عبارتى كه در اول گفتهاند كه «دعاى موظفى در قنوت وتر نيست، و لكن ما ذكر مىكنيم پارهاى از ادعيه كه به آن قناعت توان كرد» و از جملۀ آنها دعاى به جهت چهل مؤمن را ذكر كردهاند، منافات ندارد با اين. به جهت آن كه مراد از موظف اين است كه ترك آن نتوان كرد، نه اين كه هيچ دعايى از شرع بخصوص آن نرسيده، چنانكه واضح است.

و لكن كفعمى در حاشيۀ مصباح گفته است: عن النبي (ص) ما من عبد يقوم من الليل فيصلى ركعتين و يدعو فى سجدته لأربعين من اصحابه يسميهم بأسمائهم و اسماء