يعنى زمين پاك مىكند بعض آن كه بر روى زمين است بعض ديگر آه را كه به ته كفش و قدم چسبيده است و نجس شده به سبب رطوبت نجاست. و تفسير آخوند ملا محسن بسيار دور است و در انظار فقها مهجور است.

٥٨- سؤال:

در زمستان در زمين رطب، هر گاه شخصى عبور (به زمين پاك و نجس هر دو، يا نجس تنها) نمايد و از كفش يا چارق ترشح يا رطوبت به پا برسد حكم به نجاست مىتوان كرد يا نه؟

جواب:

هر گاه رطوبت از زمين نجس است البته نجس است و اما هر گاه در نهر و زمين راه رفته و محتمل باشد كه زير كفش قبل از نجس شدن رطوبت داشته باشد يا بعد از نجس شدن و پاك شدن به راه رفتن، رطوبت داده باشد به پا، پاك است و تا يقين نشود به اين كه رطوبت نجس است كه به پا رسيده حكم به نجاست پا نمىتوان كرد و اين مبتنى بر اين است كه زمين رطوبت دار، حتى زمين گل شده را هم مطهر دانيم و آن دور نيست و الا حرج عظيم لازم مىآيد.

٥٩- سؤال:

شخصى در پشت اتاق او، خلا واقع شده باشد و رطوبت آن به ديوار و

[١]: وسائل: ج ٢ ص ١٠٤٧ باب طهارة باطن القدم. ح ٣ و ٤ و ٩