كسى به حمام برود و مزد حمامى را ندهد و زنان اين ولايت را تعارف است كه نان به مزد حمامى مىدهند. هر گاه پنهان بروند و نان ندهند، آيا منشأ بطلان غسل و نماز است يا آن كه غسل و نماز صحيح و مشغول الذمه آن تنخواه است؟

جواب:

هر گاه قصد او، اين است كه مزد ندهد و غسل كند ظاهرا داخل طهارت به آب مغصوب است و صحيح نيست.

٢٤- سؤال:

غاسل هر گاه فوطه يا ساتر عورتى به غير فوطه نداشته باشد در حين غسل كردن و ناظر محرمى باشد غسل او باطل است، به چه علت است؟

جواب:

هر چند ستر عورت واجب است و ترك آن حرام، و لكن غسل صحيح است. ما نگفتيم غسل باطل است تا علت آن را بگوييم.

٢٥- سؤال:

مسح پا را مىتوان از سر هر انگشت گرفت و مسح نمود، يا آن كه از سر انگشت بزرگ بايد گرفت؟

جواب:

هر يك باشد خوب است و احوط استيعاب تمام پشت پاست.

٢٦- سؤال:

صاحب نفاس هر گاه يقين داند كه مدتش از ده مىگذرد او را استظهار بايد يا مدت عادت حيض را نفاس قرار مىدهد و زياده از عادت را استحاضه قرار مىدهد و مستحاضه هر گاه متنفله نباشد و در سحر غسل كند و بعد از صبح خون بيند يا بعد از غسل سحرى چه حكم دارد؟

جواب:

نمىدانم اين علم و يقين از كجا براى او به هم مىرسد؟ مگر معصومى خبر به او بدهد! در آن صورت استظهار نمىباشد و همان ايام عادت حيض خود را اكثر نفاس قرار مىدهد و باقى را عمل استحاضه مىكند و هر گاه يقين ندارد چنانكه غالب اين است. در اين صورت ايام عادت را نفاس مىشمرد و بعد از آن استظهار مىكند تا ده روز، اگر در روز دهم منقطع شد تمام نفاس است و الا همان ايام عادت نفاس است و باقى استحاضه است،