و اما ما ذكره الشهيد في البيان و استقربه المحقق الثانى فلم اقف على مأخذه و اما حكاية المرأة المحكية في زمانه (ره) فهى متغايرة لصورة السؤال اذ هى فيما انسد الحيض بعد تحققها من الموضع المعتاد و اعتيادها من دبرها مع ان الحكم فيها ايضا مشكل.

١١- سؤال:

هر گاه زنى مستحاضه كثيره، غسل كرد از براى نماز و قبل از اين كه شروع كند در نماز باز خون ديد بسيار، آيا واجب است غسل؟ ثانيا يا به همان غسل نماز كند؟ و هم چنين هر گاه وضو ساخت از براى نماز و قبل از دخول در نماز خون ديد و آيا هر گاه اين حالت در بين نماز دست دهد چه كند؟

جواب:

بدان كه واجب است از براى مستحاضه استظهار، يعنى سعى در محافظت از بيرون آمدن خون، به اين معنى كه پنبهاى در فرج خود داخل و محكم كند و هر گاه ضرور باشد تلجم و استشفار به عمل آورد يعنى كهنۀ درازى را يك سر آن را به كمر بندد مثل بند زير جامه و سر ديگر را از ميان پاها بيرون بياورد و در آن چه در كمر بسته داخل كند و بيرون بياورد و محكم بكشد و ببندد و اين در وقتى است كه متضرر نشود به سبب حبس بول، و الّا واجب نيست به جهت نفي ضرر و عسر، پس اين زن كه سؤال از حكم آن شده هر گاه تقصير كرده در محافظت خون، بايد طهارت را اعاده كند خواه وضو و خواه غسل.

پس فرج خود را مىشويد و خود را محافظت مىكند و اعادۀ طهارت مىكند و نماز مىكند و اما اگر تقصير نكرده و به سبب غلبه و كثرت، خون بيرون آمده بر او لازم نيست اعادۀ طهارت. و به همان طهارت نماز كند و ظاهر اين است كه در اثناى نماز هم همين حكم باشد چنانكه ظاهر عبارت شهيد است در ذكرى.

١٢- سؤال:

هر گاه مستحاضه بعد از آن كه وضو را براى نماز ساخت و نماز كرد يا هنوز نماز نكرده خون او منقطع شود و هم چنين در صورتى كه غسل بر او لازم بود و غسل كرد و قبل از نماز يا بعد خون منقطع شد آيا اعادۀ وضو و غسل ضرور است يا نه؟

جواب:

شيخ طوسى (ره) حكم كرده است در وضو به لزوم اعاده، و ظاهر اين است كه حكم غسل هم چنين باشد چنانكه شهيد در دروس تعميم كرده است و هم چنين در ذكرى.