تكليف او اين است كه راست بنشيند، اگر طمأنينه بين سجدتين را هم به عمل نياورده بود طمأنينه را به عمل آورد و به سجده مىرود از براى ركعت قبل. و ما بعد آن، آن چه به جا آورده هم اعاده كند، مثل تشهد و قيام و قرائت. و به ركوع برود و بعد به سجود برود و نماز را تمام كند.

و هر گاه يقين كند كه سجدۀ اولى ركعت قبل است پس [١] طمأنينه را به عمل آورد وى سجده كرد به خاطرش آمد كه سجدۀ اولى را فراموش كرده، در اينجا بايد دو سجده بكند، به طريقى كه گفتيم و نماز را به همان نهج تمام كند.

١٩٢- سؤال:

مرد، اجير مىتواند شد، از براى در نماز و به عكس يا نه؟ و در جهر و اخفات چه كند و هر گاه جاهل مسأله بوده و به مقتضاى جهر و اخفات عمل نكرده، چه كند؟

جواب:

جايز است هر يك از مرد و زن اجير شود از براى ديگرى، و بناى عمل حقير بر اين است كه مرد، نماز صحيح خود را از براى زن بكند و زن، مراعات جهر و اخفات را بكند در وقتى كه از براى مرد، مىكند و جهر را در جايى بكند كه نامحرم، صوت او را نشنود و جاهل در مسأله جهر و اخفات در غير اجير معذور است. و امّا اجير: پس اگر مستأجر هم جاهل است به مسأله مذكوره، ظاهرا نماز صحيح است و هر گاه عالم است به مسأله، و به اعتقاد اين مىدهد كه اجير، جهر و اخفات خواهد كرد، خالى از اشكال نيست. و دور نيست كه صحيح باشد با ثبوت خيار فسخ و خيار ارش به نهجى كه در خيار عيب، ثابت است.

١٩٣- سؤال:

نماز و روزۀ استيجارى در سفر معصيت، جايز است يا نه؟

جواب:

در سفر، صوم استيجارى صحيح نيست و نماز استيجارى صحيح است و نماز

[١]: منظور مولف وقتى روشن مىشود كه به جاى جمله «پس طمأنينه را به عمل آورد» جمله «يعنى پس از آن كه طمأنينه را به عمل آورد» گذاشته شود.