هر گاه متصل است به اصل نهر هر چند به اقل مسمّاى جريان باشد بلكه هر چند جارى هم نباشد داخل آب جارى است و حكم آن حكم آب جارى است و به ملاقات نجاست نجس نمىشود الا به تغير احد اوصاف به نجاست، و غسل در آن صحيح است.

٢٠- سؤال:

پنيرى كه در ميان كوزه و بستو [١] با آب مىباشد و موش در ميان آن آب و كوزه فضله انداخته و نجس شده است، اگر آن پنير را در ميان سبدى گذاشته در ميان آب جارى نگاهدارى كه آب بگذرد طاهر مىشود يا نه؟

جواب:

بلى هر گاه آن قدر در ميان آب نگاهدارى كه آب نفوذ كند به هر جايى كه آب نجس به آن نفوذ كرده، پاك مىشود.

٢١- سؤال:

خيك ماست كه پر از ماست باشد و در ميان ظرفى است و آب مىاندازد به بيرون كه به اندك زمانى آن ماست نرم سفت مىشود، هر گاه آن آب كه در ظرف است نجس شود به جهت بول صبى يا افتادن فضله موش و غيره، آيا ضررى به ماست كه در اندرون آن خيك است مىرسد يا نه؟ چون اتصالى هست ميان اين آب و رطوبت اندرون خيك.

جواب:

ظاهر اين است كه هر گاه آن خيك را ميان نهر جارى يا كر بگذارى تا تطهير به عمل آيد پاك مىشود و حكم به نجاست ماست نمىشود، بلكه به آب قليل هم مىتوان تطهير كرد.

٢٢- سؤال:

كشك را در جايى به آفتاب ريخته و خشك يا نيم خشك شده و آن را جمع نمودهاند مىبينند كه سگى بر روى آن كشك قرار گرفته و كشك مىخورد و بعد از گريختن، چند دانه كشك زده شده و چند دانه خورده شده و خردههاى آن در ميان كشكها فرو رفته، آيا بعد از وضع شكستهها و خردهها ما بقى را به آب تطهير كنند يا تطهير نمىخواهد؟

[١]. بستو: ظرف سفالين يا چوبين.