ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١٦ - اى بنى اميّه ، بشنويد يا نشنويد ، بزودى دنيا و رياست بىاساس آنرا با كمال ذلَّت و خوارى از دست خواهيد داد

است كه تذكَّر را بشنود و آنرا بكار ببندد . ) اى بنى اميّه ، بشنويد يا نشنويد ، بزودى دنيا و رياست بىاساس آنرا با كمال ذلَّت و خوارى از دست خواهيد داد .
بالاخره قانون مقدّمه و نتيجه [ يا علَّت و معلول يا عمل و عكس العمل ] پس از مدّتى اندك گريبان بنى اميّه را گرفت و در انتقال دنيا و مقام از آنان به بنى عبّاس چنان ذلَّت و حقارت و نكبت بآنان روى آورد كه تاريخ نظير آنرا كمتر ثبت كرده است . براى اطَّلاع از اين جريان به مجلَّد هفتم از شرح نهج البلاغهء مرحوم هاشمى خوئى از صفحهء ٢٢١ تا صفحهء ٢٤٤ مراجعه فرماييد .
امير المؤمنين عليه السّلام مى فرمايد : بيناترين چشمها ، چشمى است كه نگاهش در خير نفوذ كند . آن چشمى كه همواره دنبال ديدن هوىهاى نفسانى و عمل مطابق آنها مى گردد و آن انديشه و احساس درونى كه فقط در جستجوى لذائذ زودگذر مادّى است ، چنين چشم و انديشه و احساسى در حقيقت كور است و از اين دنيا و زندگانى چيزى براى ديدن سراغ ندارد . نگرش در آيات الهى در جهان هستى ، نگرش در خير است و نگاه در آن حقائقى كه موجب پيشرفت تفكَّر در واقع يابى و حركت در « حيات معقول » ، است نگاه در خير است ، چنانكه بكار انداختن احساس و انديشه در دريافت و شناخت قانون هستى در جلوه‌ها و نمودهاى بسيار بسيار متنوّعش احساس و انديشه در خير است كه اساسىترين مقدّمهء وصول به هدف اعلاى زندگى است ، زيرا هدف اعلاى زندگى كه خدا براى انسانها مقرّر فرموده است ، خير است . و مى فرمايد : شنواترين گوشها ، گوشى است كه تذكَّر در بارهء خير و كمال را بشنود و بپذيرد و عمل نمايد . با در نظر گرفتن تلاش شديد پيامبران عظام و اوصياء و اولياء اللَّه و حكما در راه ايصال مردم به خير و كمالى كه در هدف زندگى آنان وجود دارد ، همه گونه سخنان مفيد و سازنده گفته شده است . آنچه كه موجب عقب ماندگى است ، گوش ندادن بآن سخنان سازنده است كه ناشى از گريز از معرفت و ارادهء خير است .