ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١٥ - بنى اميّهء خودكامه چه بهره اى از اين دنيا و رياستش گرفتند

( از اين جهت بود كه مقرّر داشتيم بر بنى اسرائيل اين كه هر كس يك انسان را بدون عنوان قصاص يا افساد در روى زمين بكشد مانند اينست كه همهء انسانها را كشته است و هر كسى يك انسان را احياء كند مانند اينست كه همهء انسانها را احياء نموده است . ) همچنين امير المؤمنين عليه السّلام مى فرمايد : و من ظلم عباد اللَّه كان اللَّه خصمه يوم القيامة دون عباده .
( و هر كس ظلم كند بر بندگان خدا ، خصم او در روز قيامت خدا خواهد بود نه بندگانش . ) زيرا فقط خدا است كه ارزش جان آدمى را ميداند و لذا فقط او است كه اهمّيّت مظلوم شدن يك جان را عالم است ، نه غير از او . و اگر انسانى كه جان او بوسيلهء تبهكاران از بدن بيرون رفته است ، از كمال يافتگان و بندگان خالص خداوندى مانند پيامبران و اوصياء و اولياء اللَّه باشد كه همهء لحظات حيات خود را در راه نزديك كردن انسانها به خداوند و ايجاد « حيات معقول » در روى زمين سپرى ميكنند ، قطعى است كه قانون قضاوت و انتقام و خونخواهى خداوندى از ستمكاران و قاتلان آن پاكان ، در شديدترين وجهى بجريان خواهد افتاد .
٢٦ ، ٢٨ - فأقسم باللَّه يا بنى أميّة ، عمّا قليل لتعرفنّها في أيدي غيركم و في دار عدوّكم ، ألا إنّ أبصر الأبصار ما نفذ في الخير طرفه ، ألا إنّ أسمع الأسماع ما وعى التّذكير و قبله ( سوگند بخدا ياد ميكنم اى بنى اميّه ، بزودى خواهيد ديد كه اين دنيا و زمامداريش در دست كسانى غير از شما و در خانهء دشمنانتان خواهد بود . آگاه باشيد ، بيناترين چشمها چشمى است كه در خير نفوذ كند . آگاه باشيد ، شنواترين گوشها گوشى