ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١٤ - وضع كيهان در روز قيامت دگرگون مى شود

٣ - ( يَوْمَ تَرْجُفُ الأَرْضُ وَالْجِبالُ وَكانَتِ الْجِبالُ كَثِيباً مَهِيلًا ) . [١] ( قيامت روزى است كه زمين و كوهها حركتى سخت مضطربانه ميكنند و كوهها بصورت ريگى به جريان در مى آيند . ) ٤ - ( يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ ) . [٢] ( روزى كه آسمان را مانند طومار مى پيچانيم . ) ٥ - ( السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِه كانَ وَعْدُه مَفْعُولًا ) . [٣] ( آسمان [ در روز قيامت ] از هول و رعب آن روز از هم مى شكافد ، وعدهء خداوند تحقّق يافته است . ) ٦ - ( يَسْئَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ . فَإِذا بَرِقَ الْبَصَرُ . وَخَسَفَ الْقَمَرُ . وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ . يَقُولُ الإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ) . [٤] ( انسان مى پرسد : روز قيامت كى است [ روز قيامت ] موقعى است كه چشم خيره گشت . و ماه خسوف كرد . و آفتاب و ماه در گرفته شدن و تاريك گشتن يكى شدند . انسان در اين روز مى گويد : كجاست گريزگاه ) ٧ - ( إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ . فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ . وَإِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ وَإِذَا الْجِبالُ نُسِفَتْ ) . [٥] ( جز اين نيست : آنچه كه بشما وعده شده است ، قطعا بوقوع خواهد پيوست .
موقعى كه روشنائى ستارگان از بين رفت . و آسمان از هم شكافت . و كوه‌ها از جاى خود كنده شدند . ) ٨ - ( وَفُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً . وَسُيِّرَتِ الْجِبالُ فَكانَتْ سَراباً ) . [٦]

[١] المزّمّل آيهء ١٤ .
[٢] الانبياء آيهء ١٠٤ .
[٣] المزّمّل آيهء ١٨ .
[٤] القيامة آيات ٦ تا ١٠ .
[٥] المرسلات آيات ٧ تا ١٠ .
[٦] النّبأ آيات ١٩ و ٢٠ .