ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١ - صحنههاى گوناگونى از زندگى انسانها كه از برابر ديدگان ما عبور مى كنند مى توانند براى بيداران ما عينىترين واقعيّات سازنده باشند
صحنههاى گوناگونى از زندگى انسانها كه از برابر ديدگان ما عبور مى كنند مى توانند براى بيداران ما عينىترين واقعيّات سازنده باشند .
متأسّفانه عينكى كه عشق به حيات طبيعى محض به چشمان ما آدميان مى زند ، فقط آن پديدهها را مى بيند يا مى خواهد ببيند كه با هيچ رابطه اى به حوادث تلخ و معلولهاى ناگوار پيوستگى نداشته باشند ساده لوحان با چنين عينك واقع پوش زندگى مى كنند و هنگامى كه با صحنه هائى ناگوار روياروى شدند و يا آگاهى براى آنان دست داد كه حلقههاى زنجير حوادث دنيا اگر چه خيلى شفّاف و زيبا هم بوده باشند ، سنگين و سبك و مجروح كننده و نوازنده دنبال هم در حال حركتند .
اگر ممكن بود مجموعهء حوادثى را كه انسانهاى يك دوران محدود حتّى در يك جامعهء محدود در آنها غوطه ورند ، به صحنهء نمايش در آورد ، آن وقت مى فهميديم كه براى زندگان چه مى گذرد و يا زندگان از چه صحنه هائى عبور مى كنند و اگر از درك و آگاهى عميقترى برخوردار بوديم ، آن وقت مى فهميديم كه حتّى در ناچيزترين پديده هائى كه در زندگان نمودار مى گردد ، آنچه كه مربوط به كارگاه هستى است ، چه حكمت بزرگى در آنها نهفته است و آنچه كه مربوط به كارهاى اختيارى ما است منشأ چه مسؤوليّت بزرگى و چه ارزشهاى ما فوق تصوّرى مى باشند ، ولى بدانجهت كه همهء انسانها با عدّه اى محدود از حوادث در ارتباط قرار مى گيرند و اغلب هم در آن ارتباط بوسيلهء عينكهاى ساختگى از فرهنگ و محيطى كه در آن زندگى ميكنند و بوسيلهء عامل درونى كه بنام فلسفهء زندگى ، انگيزهها را بوجود مى آورد يا آنها را تنظيم مى نمايد حركت ميكنند ، لذا از بدست آوردن آگاهىهاى گسترده و عميق خود را محروم مى سازند و مثل آنان همان مثل پشه است كه در بهاران زاييده مى شود و در دى هم از بين مى رود .
٣٧ ، ٤١ - الا فاذكروا هادم اللَّذّات و منغّص الشّهوات ، و قاطع الامنيّات عند المساورة للاعمال القبيحة و استعينوا اللَّه على اداء واجب حقّه و ما لا يحصى من اعداد نعمه و احسانه ( هشيار باشيد ، بياد بياوريد در موقع ارتكاب اعمال زشت ، مرگى را كه نابود كنندهء