ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٦ - ترجمهء خطبهء صدم

ترجمهء خطبهء صدم اين خطبه در توصيفى از رسول خدا و اهل بيت او صلوات اللَّه و سلامه عليهم أجمعين است .
حمد مر خداى را است كه فضل خود را در ميان مردم بگسترانيدو دست خود را براى بخشايش بآنان برگشادستايش او را مى گوئيم در همهء امورشو يارى از او مى طلبيم براى اداى حقوقشو شهادت مى دهيم كه جز او خدائى نيستو به اين كه محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم بنده و رسول او استخداوند سبحان او را با امر خود براى اظهار حقّ و گويائى ذكرش فرستاداو رسالت را با كمال امانت ادا كردو در حدّ [ اعلاى ] رشد رخت از اين دنيا بربستو در ميان ما پرچم حقّ را جانشين ساخت كه هر كس از آن پيشى گرفت از دين خارج گشتو هر كس از آن عقب افتاد در هلاكت سقوط كردو هر كس كه ملتزم پيروى از او گشت به سعادت واقعى نائل آمد متانت و درنگ در سخن خاصّيّت دليل آن پرچم استآن دليل با تحمّل و بردبارى قيام مى كندو وقتى كه قيام كرد با سرعت به تكاپو مى پردازدهنگامى كه شما گردن براى او فرود آورديدو براى تعظيم موقعيّت او با انگشتانتان به سوى او اشاره كرديد مرگ به سراغش آمده و او را مى بردپس از چشم بستن او از اين دنيا تا زمانى كه خدا بخواهد درنگ خواهيد كردتا آن گاه كه خداوند در ميان شما كسى را ظاهر نمايد كه شما را جمع و پراكندگى شما را به تشكَّل مبدّل نمايدپس علاقمند بزمامدارى كسى نباشيد كه خود به آن چه كه از وى مى خواهيد روى نياوردو نا اميد از كسى كه پشت گردانيده است نيز نباشيدزيرا چه بسا كه يكى از دو پاى شخصى كه پشت