ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١٥ - وضع كيهان در روز قيامت دگرگون مى شود

( و آسمان باز شد و داراى درهائى گشت . و كوه‌ها از جاى خود زائل شده و مانند سراب ( نمايش كوه ) گشتند . ) ٩ - ( يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ . تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ) . [١] ( روزى كه بوسيلهء دميدن در صور صيحهء عظيم همهء مردم را مى ميراند و نفخهء دوم [ كه مردم را زنده مى كند ] دميده شد . ) ١٠ - ( إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ . وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ . وَإِذَا الْجِبالُ سُيِّرَتْ . وَإِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ . وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ . وَإِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ ) . [٢] ( هنگامى كه آفتاب نورش رفت و تاريك شد . و هنگامى كه ستارگان تيره گشتند . و هنگامى كه كوهها براى گرديدن بحركت در آمدند . و هنگامى كه شتران حامله [ كه ده ماه از حمل آنان گذشته است ] رها و متروك شدند .
و هنگامى كه حيوانات وحشى محشور شدند . و هنگامى كه درياها [ شيرين و شور آنها ] بهم مخلوط گشتند [ و يا جوشيدند ] . ) ١١ - ( وَإِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ ) . [٣] ( و هنگامى كه آسمان از جايش برآمد . ) ١٢ - ( إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ . وَإِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ ) . [٤] ( هنگامى كه آسمان از هم شكافت و ستارگان از هم پاشيدند . ) ١٣ - ( إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ . وَأَذِنَتْ لِرَبِّها وَحُقَّتْ . وَإِذَا الأَرْضُ مُدَّتْ . وَأَلْقَتْ ما فِيها وَتَخَلَّتْ . وَأَذِنَتْ لِرَبِّها وَحُقَّتْ ) . [٥] ( هنگامى كه آسمان از هم شكافت . و از خدايش شنيد و اطاعت نمود و امر شايستهء خود را انجام داد . و هنگامى كه زمين هموار شد و آنچه

[١] النازعات آيات ٦ و ٧ .
[٢] التكوير آيات ١ تا ٦ .
[٣] التكوير آيهء ١١ .
[٤] الانفطار آيات ١ و ٢ .
[٥] الانشقاق آيات ١ تا ٥ .