كمال بكار بيندازند ، در سراى آخرت كه زوال و فنا راهى بآن ندارد مشمول آن عنايات و الطاف خواهند بود ، و آن حضرت تهديد كننده است براى كسانى كه از اوامر خداوند سرپيچى ميكنند و دستورات او را ناديده مى گيرند و در نتيجه سرمايه‌هاى پرارزش خود را به تباهى مى كشند . آدمى در تحرّك بسوى عظمتها بهر دو نوع تبليغ نيازمند است : تبليغ تبشيرى و تبليغ انذارى و منشأ ضرورت اين دو نوع تبليغ بسيار واضح است ، زيرا حركت در مسير رشد و كمال و مسابقه و تكاپو در ميدان رسيدن به خيرات امتيازاتى را نصيب انسان ميكند كه فوق توصيف و شمارش است و اگر يك انسان عظمت آن امتيازات را دريابد ، در حقيقت اساسىترين عامل حركت در مسير مزبور را بدست آورده است . و چه بشارتى بالاتر از خبر دادن از وصول بآن امتيازات و امّا منشأ ضرورت تبليغ انذارى عبارتست از تهديد انسانها از سقوط در نكبتها و شقاوتها و محروميّت از عنايات و ديدار خداوندى كه تلخى آن نيز فوق توصيف و شمارش است . و چه موردى براى شديدترين تهديد و انذار مناسبتر از موردى است كه گفتيم خير البريّة طفلا - آن حضرت در دوران كودكى ما قبل جوانى و در جوانى بهترين مردم بوده است . براى اثبات اين حقيقت به اضافهء شهادت تاريخ ، مى توان اين مطلب را در نظر گرفت كه آن روز كه پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم عشيرهء ( خويشاوندان ) خود را براى اظهار رسالت الهى خود جمع كرد و رسالت خود را بآنان عرضه نمود ، هيچيك از آنان زبان اعتراض با نظر به سابقهء طفوليّت و جوانى آن بزرگوار نگشود ، با اين كه ادّعائى كه آن حضرت مطرح فرموده بود ، همهء موجوديّت آنان را دگرگون ميكرد - اموالشان را تعديل و عقائدشان را تكذيب و جاه و مقام اجتماعى آنان را از بين مى برد . همچنين در طول رسالت آن حضرت تا آخرين لحظات زندگى مباركش كه همهء شئون و حيثيّتهاى آن جامعه را زير و رو ساخته بود نتوانستند كمترين حادثهء خلاف اخلاق انسانى از آن بزرگوار برخ بكشند و خود را راحت كنند . مورّخ بزرگ علىّ بن برهان الدّين الحلبى در تاريخ خود مقدارى از اخلاقيّات با عظمت پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم را پيش از بعثت نقل كرده است و در اين مبحث دو بيت آورده است كه مى تواند روشنترين دليل بر اثبات اخلاق عظيم و روح كريم و شريف و ارتباط او با حضرت حقّ جلّ و علا در دوران طفوليّت و جوانى